//Arşiv/

Anonim 49 494

19 yaşındayım. Pek güzel bir kız sayılmam. Daha gerçekçi olmak gerekirse çirkin bir kızım. Bir adam sevdim. Seviyorsan git konuş bence dediler. Reddetti. Hiç aynaya bakmıyor muymuşum. Öyle dedi. 4 yıl geçti. Hala göğsümde kocaman bir yumru durur. Ne zaman aynaya baksam canım yanar. 'Güzel olan arkadaşlarım' her hafta başka bi oğlanla 'yakışıklılığıyla' hava atmak için ya da parası için çıkarken ben her gece onun için ağladım. Sonra bir de hepimizi aynı kefeye koydunuz. 'Bütün kızlar aynı' diye başlayan hepinizin bildiği şikayetler. Hayır bayım bütün kızlar aynı değildir. Sen sadece yüzünü beğendiğin kızları tanımaya lutfediyorsun ve bu da ancak onları genellemene yetebilir. Bütün kızları değil. 19 yaşındayım. Hiç sevgilim olmadı. Soranlara aşka inanmıyorum diyorum. Kimse beni beğenmedi, istemedi diyemiyorum. Oysa ben de bir parça olsun sevgiyi tatmak isterdim. 19 yaşındayım. Kıymetini bileceğim mutlu bi ailem yok. Ve günün birinde okulumu bitirip mesleğimi elime alınca evlendirecekler beni. Görücü usülü. Muhtemelen 30una dayanmış halk gözünde evde kalmış artık kim olsa evlenecek bir adamla. Ve asla dilimden, ruhumdaki kırıklardan anlamayacak bir adam. Sonraki yıl bir çocuk bekleyecekler benden. İyi bir anne olmamı iyi bir komşu iyi bir gelin, aşçı.. Ve ben ne zaman aynaya baksam lanet edeceğim. Ya da başka bir seçenek var önümde. Hayalim. Bir karavan alıp gitmek buralardan. Yalnız kitaplarım müziğim ve ben. Bu aynayla aramdaki savaşı bitirir mi bilmem ama daha mutlu bir kadın olacağım.. 19 yaşındayım. Görüyorsunuz ya. Hayat çok b.ktan.