w4silo
w4silo
1 gün
öleceksiniz,
ne kadar yaşamış olursanız olun, tek başınıza, yalnız, bir sabah öleceksiniz.
hayat devam edecek. birileri sevgilisinden ayrılacak, saatler geriye alınacak. hayat siz olmadan devam edecek.
en kötüsü adınızı hatırlayan son kişi öldüğün de, hiç doğmamış olacaksınız.
belki bir mezar taşından ibaret kalıcak adınız bakanlar kim olduğunuzu bile merak etmicek iyi bir insan belki gelip birazcık su dökücek mezarınıza ve orda çürümekten başka hiç birşey olmucak elinizde.yarın güneş doğucak insanlar yataklarından dün hiç bişey olmamış gibi kalkıcak tabi bu hafıza silinmesi çok sürmücek dünden kalan bütün herşey bi anda o beyninize sıfırdan yerleşicek ve bütün gününe yayılacak ve canını sıkmaktan başka hiç birşeye yaramıcak benim nacizane fikrime kalırsa mutlu olmamak için elimizde hiç bir gerekçe yok çünkü mutluluk bu hayatta gerçektende paylaştıkça çoğalan nadir şeylerden biri tıpki sevgi gibi beni az çok bilirler beni okuyanlar biraz damardan girerim bazen kısmende tavsiye veririm ama bu yazım çok ayrı bişey dostlar yarın güneşin o parıltısının yüzümüze vuracağının bir garantisi yok o yüzden son dakikanıza kadar bu hayatı zevkle ve mutlu bir şekilde geçirin sizi yoran insanlardan uzaklaşın sizi üzen şeyleri atın bir kenara biliyorum bazı acılar geçmez hep içinizde kalır tıpkı benim içimdeki acılar gibi ama mutluluk herşeye ilaçtır ve reçetesiz satılır hepinizi seviyorum mutlu olun be dostlar...
omuluarkadas
omuluarkadas
1 gün
hastaneye gitmeden alerjimi nasıl baskılarım kedi birkaç ağaç çeşidine ve birkaç şeye alerjim var nefes alamıyorum başımı kaldıramıyorum nr yapmam gerek bilen var mı hastaneye gidince iğne yapıyorlar bissürü şey yapıyorlar gidemem ama gitmezsem gecenki gibi son anda gitmiş olmak istemiyorum doktor tam zamanında gelmişsin biraz daha geç kalsan ... demişti. şimdi yine alerjim nükte etti hastaneye gitmek istemiyorum ama nefes de alamıyorum rengim falan değişti grip gibi burnum akıyor sürekli hapsiriyorum öyle yani yarın çok önemli sınavım var hastaneye gidip solunum şeysine maruz kalmak o iğneleri almak istemiyorum yani öncekine biraz yakın durumdayım boğazım falan kıpkırmızı oldu ama çok da kötü sayılmam yani dayanırım (inşallah)
ikizler
ikizler
1 gün
teyzecim. biliyorum abla demem gerekiyor sana. çünkü teyze diye hitap edeceğim kadar yaşlı değilsin. ama bir sorun var sayın teyze. e1 de arkadaşım koltukta otururken başına dikilip yer vermesini beklemen, bir kaç dakika sonra arkadaşımın kalkıp sana yer vermesi ve senin de oturup, güzel android telefonunu çıkarıp milletle mesajlaşmaya başlaman sinirimi bozuyor teyzecim. sağlam, güçlü kuvvetli kadınsın belli. yoksa o ayakkabıların üstünde sağlıksız birisi duramaz. ama sana o yer veren çocuk sabahın köründe okula geldi. sınavına girdi. bu saate kadar ders çalıştı, şimdi de yine geceye kadar ders çalışacak. çünkü o çocuğun bu dünyayı yaşanabilir kılma yolunda uğraşıları ve amaçları var. ne olurdu biraz oturmak için sabahtan beri sarfettiği eforla yorulan kardeşini biraz rahat ettirseydin. ben bu satırları yazarken sen bir oyun oynuyorsun. ne diyeyim daha. saygılar teyzeciğim...
Megalove
Megalove
3 gün
arkadaşlar bugün yaşadığım bir olayı anlatayım size bugün bir dürümceye gittim siparişi verdim beklerken etrafıma bakınıyordum tam da girişin yanlarındaki masada oturuyordum dışarda 7 yaşlarında bi çocuk gördüm dikkatlice izliyordu içeriyi dikkatimi çekti bende onu izledim biraz sonra baktığımı fark etti göz göze geldik sonra işaret edip yanıma çağırdım belli ki fakirdi parası yok karnı açtı paşa dedim masaya bi otur bakim karnın açmı senin dedim çok değil değil dedi beraber senle bi dürüm yiyelim dedim garsona dan bi dürüm daha söyledim geldi yemeye başladık çocuk aşırı aç olduğu belli biraz dedi ama öyle bir yiyorduki ailesi karton filan topluyormuş delikanlı sonra teşekkür etti ayrıldık. arkadaşlar bazen çevrenize bakın aç kalmak zordur hayatta çok zorluk var insanlar zor geçiniyor iş hayatı desen işsizlik almış başını giden bir zamandayız ama yardıma ihtiyacı olanlarında görmemezlikten gelmeyelim biz insansak paylaşmasını da bilmeliyiz gerisi size kalmış
ikizler
ikizler
3 gün
son dönemde olan bazı şeyler kurcalıyor kafamı. ülkemizin ekonomik olarak sıkıntıda olması, artan işsizlik ve enflasyon oranları. vergilere yüksek zam oranları. teknolojik olarak geri kalmışlığımız, ileride olduğumuz, hiç olmazsa kendimize yetebildiğimiz tarım ve hayvancılıkta tükenme noktasına gelmemiz. ortadoğunun kaynaması. tüm bunlar yaşanırken bizde hala ideolojik kavgaların olduğunu, günlük hayatımıza goygoyun hakim olduğu, hala kendimizle alay ve kavga etmemizi anlayamıyorum. sahi neden böyle yapıyoruz biz. niye "yalnız tek bir şeye ihtiyacımız vardır, çalışkan olmak" diyen ve bunu bize canı pahasına öğreten büyük gazimizi hala siyasi çıkarlara alet ediyoruz. İyiye gitmiyoruz arkadaşlar. hiç iyiye değil. hepimizin elinde akıllı cihazların olması bizi gelişmiş bir ülke yapmıyor. her gün saatlerce kafelerde goygoy yapmamız bizi refah içerisinde bir ülke yapmıyor. üniversite okuduğumuz halde hala çoğumuzun okuduğu bölüm hakkında ders kitapları hariç kitabı bile yok. maalesef sadece tarihteki büyüklerimizle övünmekle yetiniyoruz. bizim için mete, alparslan, tomris, fatih, atatürk hala anlatıldığında gururlanacağımız tarihi kahramanlar maalesef. gelecek nesil bizleriz. bundan 10-20-30 yıl sonra bu ülkeyi biz yöneteceğiz, çocukları biz eğiteceğiz, ihracat rekorunu biz kıracağız. ama bunu nasıl yapacağız. gamelab da sabah akşam taş döşeyip, rizelide hunharca çay içerek mi. evet haklısınız. şartlar, imkanlar, aileler, çevre her şey bize birer engel. peki allah rasulü davetinden taşlandığı için vazgeçti mi. fatihin sadrazamı dahi bizansa biraz daha dayanın, bir süre sonra kuşatmayı kaldırır gideriz diye mektup gönderdiği halde fatih gecesini gündüzüne katmaktan vazgeçti mi. namlular devletin kalbine yönelmiş haldeyken geldikleri gibi giderler dedikten sonra tüm imkansızlıklar içinde bir halkla destan yazmadı mı mareşal gazi mustafa kemal paşa. cumhuriyetin yıkılmış topraklarından uçak ihraç etmiyor muyduk dünyaya. ama şu anda ülke ikiye bölünmüş durumda. çomarlar ve çapulcular. şu an birbirimizi bunlarla damgalayıp kahve tartışmalarında galip gelmekle meşgulüz. atam atatürk diyen de atatürke ihanet ediyor, atam fatih diyen de. hepimiz aynı gemideyiz halbuki. her şey bu kadar vahim görünüyor. çoğumuz okul bitince ne olacak kaygısında. ama yine ümidim var benim. her şey bitti dendiğinde tekrardan tarih sahnesine çıkıp tozu dumana katmışız. yine yapabiliriz bunu inanıyorum. muasır medeniyetlerin ilerisinde çay içebiliriz, inanıyorum. sadece 3 şeye ihitiyacımız var. amaç, azim, çalışmak...
Mrs.nameless
Mrs.nameless
3 gün
oda arkadaşımın kafasını porçöze daldırsam en fazla ne olur ki belki biraz algılaması açılır, denemekten zarar gelmez bence 😏🔪
mihrimah
mihrimah
5 gün
arkadaşlar bazı şeylerin içimde kalmışlığının ruhsal bedenen yorgunluğu içindeyim.
gelmeyeni beklemek
gelmemiş birini göndermeye çalişmak.
hayaller kurmak,altında kalmak, tekrar ayağa kalmak. kendine duvar örmek ..
önce küçük bir sızı saplanıyor kalbime, biraz tebessüm eder gibi oluyorum ,sonra aklıma geliyor gözyaşlarımı tutamıyorum.
yutkunuyorum geçmiyor.
kızamıyorum ,sevemiyorum nefret edemiyorum.
kendime aldatmışlığım iy niyetlerime inanmışliğımın yarası var kimseye güvenemiyorum.😳

burdan bir zaman heves ettiklerimi rahmetle anıyorum....
Zeze
Zeze
6 gün
ben mükemmel değilim. herkesi anlayamam. aynı anda hem dershaneye gidip, hem ders çalışıp, arkadaşlarımın hepsine özel vakitler ayırarak onlarla gezip eğlenerek aynı zamanda para kazanmak için derse gidemem. bunları yapamayarak bile üstüne iş hayallerimi gerçekleştiremem.
ben bir kişiyim. uyuyamıyorum, az uykuyla idare ediyorum. yemek yiyemiyorum. olum dayanmaya çalışıyorum, kaldırıyorum da bi şekilde. bi yerime dokunulsa göçeceğim. maşaallah sevdiklerim de hangi köşesini kırsak da yıksak diye bakıyorlar. bir kişi hakkında olmasın diye düşünüyorsam allah biliyor ya, düşünmem. allah kıskanana da fazlasını versin de mutlu olsun, tersini düşünüyorsam allah bildiği gibi yapsın ya. dokunmayın başka ihsan istemiyorum. zaten zor yetiyorum kendime kimseyle uğraşmak istemiyorum ya. yapboz gibiyim , biri bi yerden zorlasa elinde kalacağım. üstüne birine bir laf ediyorsam ne olayım. tamam, kusura bakma, özür dilerim yetişemedim, yoğundum maalesef. biri de sen desin o zaman. benim halimi hatrımı soran yok be. yeltendiğim işte destek olan yakınım yok arkadaş olarak. nerdesiniz hadi, atılacak madem trip. ben niye atmıyorum, biraz da siz susun artık, ziyanı yok ben yine konuşmayayım. yolda gözlerim dolu dolu gezmekten yoruldum. hani biri sarılsa hıçkırarak ağlarım deriz ya, ağlayamam ona bile gücüm yok. ama o kadar da güçlüyüm. her şey güllük gülistanlık olmasın onu beklemiyorum zaten, az bi salın azk. geçen gün yalvardım arkadaşıma anlattım biraz, nolur bi şey de, bildiğim şey ama imtihan geçer de dedim. teselli et, bi şey de konuş sadece dedim. ne diyim zaten biliyosun dedi. bikaç gün sonra attığı videoyu izlememe bahane olarak ağzıma tükürdü. ya kendimi göremiyorum ben. herkesin içinde ondan başka kimseyle görüşmeyip zaman ayırdığım bi o var. kalktı bana beni anlamıyorsun dedi. soruyorum soruyorum cevap alamıyorum, öyle bi derdi de yok biliyorum. nasıl biliyim yüzünü görmeden halini, ahvalini ya. ben sana anlatıp bi şey de diye yalvarırken ağzını açmayan sen hiç anlatmadan benim anlamamı nasıl beklersin. babam hayatta en iyi sığındığım limandır benim. çok başkadır aramız. beni o onu ben anlarım. geçen gün yoruldum dedim. çünkü yemek yemeye fırsat olmayan günlerim oluyor. bana bırak kızım dershaneyi sen alışkınsındır yarıda bırakmaya dedi. laf soktu bana. gerçekten yorgundum ve bana bunu dedi. çok ağırıma gitti. 1 haftaya yakın yemek yemedim evde. İştah falan kalmadı. uğramadan yanlarına odama geçtim. sonra normal davrandım düzelmedi mi düzeldi. ben uzatır mıyım uzatmam belki canı sıkkındı bi şeye. ama bi daha ben babama yoruldum diyemiycem. diyemem ya. doldum yazdım. allah biliyo yüzümü eğip, kimseye surat asmıyorum. çünkü bu benim imtihanım. benim imtihan insanlarla. şükür sağlığım sıhhatim yerinde baş ederim. ama yazmasam edemeyebilirdim. ne yazdım başını hatırlamıyorum bile. belki aynı olayı bile anlatmış olabilirim, ama onu da düşünemem. yazmaya başladığımda fesuphanallah çalıyordu. fesauphanallah
iyikalplipsikopat
yenilenme ve dirilis

gecenlerde 2 ayri sok yasadim

birincisi en son mayis 2016 da gorustugum ve bana hep destek olan kiz kankamla tekrar iletisimimizin saglanmasi tekrar mesajlasabilmemizdi.onla iliskimiz gecmisimiz biraz karmasik olsada onun bu dunyadaki en kibar samimi ve sevecen insan olduguna inaniyorum tum bu yozlasmami gormemi sagladi "neydim ne oldum" dememi sagladi "ne yapiyorum ben" dememi sagladi bu gercekten buyuk bir etki.yalnizliktaki yozlasmami eski bir dostum sayesnde gorebildim

ikinci soksa bu yozlasmaya karsi savas acmam ve tum gun karamsar dusuncelerle bogulmak yerine bir seyler yapmaya calismam.spor ve kitaplar disinda pek secenegim yok tabi :d ama benum icin bir basaridir bu.okuldan geldigumdd tekrar yuruyus yapip spor aletleriyld calismam ve gece kitap okumam.tek kotu yani vize haftasi ama bu da dert degil

umut olmasa kimse yasayamaz.hayat zaten bu degil midir?umut cabayi ringe inancsizca cikan korkarak cikan boksor en ufak yumrukta nakavt olacaktir ama en gucsuzu bile inancla ciktigi ve cabaladigi surece ayakta kalacaktir.hayat yumruklara karsi ayakta kalmaktir bunu saglayansa umuttur.

kisi gozleriyle gercegi degil yalnizca kendi perspektifini gorur akli ilede yalnizca bunu yorumlar ve perspektifini gercek yerine koyar

spor ve kitap beni gelistirebilir hatta ileride basarili olmamida saglayabilir.ama insanin icinde bir seyler öluyor bazi seyler tedavi edilemiyor geri gelmiyor felcli kaliyor sanki yinede onlari canlandirmaya calisacagim.ben canavar degilim olmayacagim yeniden kozama girdim yenileniyorum diriliyorum daha dogrusu bunlar icin cabaliyorum solgun ve sonuk ruhumu canlandirmaya hissiz ve suratsiz yuzumde tebessum yaratmaya calisiyorum bunca yalnizlik ve yozlasmadan sonra canlanmaya calisiyorum yari olu ruhuma umutla tedavisi uygulamaya cabaliyorum ve kendime sunu soruyorum

ben neydim?
ne oldum?
ne olabilirim?
snorlax
snorlax
8 gün
eve dönerken tıp fakültesi durağında bir aile bindi otobüse. küçük kız oturmaya yanaşmadı ayakta çevresini izleyerek yolculuğuna devam etti. camın arkasında kendisini izleyen beni fark etti bir süre sonra. çekimser bir gülümseme kapladı yüzünü belki de aynı şekilde karşılık vermeyeceğimi düşünerek. daha rahat olsun diye daha içten gülümsedim ben de. hemen yansıdı ona da bu olay tabii. ara ara kaçamak bakışlarını yakaladım bir oyun gibi oldu aramızda kısa süren bu yolculukta. o an başım fena halde ağrıyordu ve biraz da grip etkisi vardı ama yine de en güzel şekilde karşılık vermek istedim o küçük kıza. gülümsemek zor değil dedikodu meclisi. evet pek çok şey hayatımızda var çok fazla zorluklar... fakat gülümsemeyi unutuyoruz fark ettim de. genellikle akşam üzeri türkiş civarında kuşlar dans ediyor fark eden oldu mu hiç bilmiyorum. yüzden fazla kuş hakikaten dans ediyorlar. şahane bir görüntü oluşuyor ve bunu görünce mutlu oluyorum. fakat çevreme şöyle bir baktığımda gökyüzüne bile bakmayıp elindeki telefona bakarak yürüyen insanlar görüyorum. abartıyorum belki de kimilerine göre ya da tahmin edemeyeceğim şeyler yüzünden söylemesi kolay geliyor gibi görünebilir ama bazı şeylerı kanıksıyor ve bazı şeyleri unutuyoruz. gününüzün kalan zamanı güzel geçsin. sınavlarda başarılar şimdiden. kolay gelsin. esen kalın, gülümseyin ve mutlu olun 🍃👧
nar
nar
9 gün
çekilin şöyle bi bana yer açın, görünmeyeli şüşko olmuş olabilirim !!11!!1! geliyoruuuuuuuuuummmm beee ! sonunda ya vizelerin geldiğine bu kadar sevineceğim hiç aklıma gelmezdi :) özledim samsun'u gelip biraz ortalığı karıştırmak istiyorum sdfsdf çok fena alemim vardır benim haaa var mı elmalı oralet isteyen :d
Beginnerdoctor
peki kuş kardeş onca boşluk arasında neden benim telefonum, anlatsana biraz
pseudo
pseudo
10 gün
sınavımıza 2 gün kala 3 arkadaş buluşup biyoistatistik bizi yenemez dedik ve bitirmeye karar verdik. yemek yedik kahve içtik biraz alışveriş yaptık evlere dağılıyoruz sanki bir şey unutmuşum gibi hissediyorum.ders çalişmak!?
Galaxygirl
Galaxygirl
11 gün
şimdi çok saçma bir şeyden bahsetmek istiyorum sınıf ortamlarında olan .bir kızla bir erkek normal bir konuda konuşunca bunu gören giybetci kızlar ve pişkin pişkin bakıp siritan erkekler çevrede hemen bitiyor .insan sınıf arkadaşıyla konuşuyor diye sevgili mi olacak illa sonra neden kimse kimseyle konuşmuyor diyorsunuz .konuşacağını mi bırakıyorsunuz sanki .aynı şekilde bir kişi karşı tarafa konuştuğun da da aynı durum mevcut .iki selam veriyosun ya bu bana aşık ya bu bana deli divane pervane ayaklarına giriyorlar .örneğin çocuk hapşıriyor kız çok yaşa diyince çocuk hemen düşünüyor "lan acaba benimle mi yaşlanmak istiyor kesin bana yazıyor diyor .böyle kişilerin soyunun tukenmeyecegini anladık ama biraz olsun kendinizi değiştirin de vatan millet rahat etsin 😒
barbekusos
barbekusos
12 gün
kızlarımızda ülkecek parti anlayışı mini etek altına siyah çorap kombini olmuş 😂 tüm parti fotoğraflarında aynı tip kıyafetler giyiyorsunuz biraz daha farklı olalım arkadaşlar 😂
Hicakilliolmadim
İçimizdeki en büyük yarayı değer verdiklerimiz açarmış meğer. ben 3-4 yaşlarındaydım. o da 9-10 yaşlarındaydı o zamanlar. oyun oynuyorduk evimizin hemen yanında. annemde susadığımızda içelim diye su koymuştu kapının hemen yanına. ablam bir süre sonra su içmek istediğini söyledi. suyun bulunduğu yer biraz yüksekti, 5-6 basamak merdiven çıkman gerekiyordu. neyse ben hemen çıktım oraya, bardağa suyu koydum. tam ablama suyu içiricem şansya dengemi kaybettim. ablam dengemi kaybettiğimi anlayınca hemen önümden çekildi. ben pat diye düştüm o yükseklikten. sol kaşım patladı tabi. nasıl ağlıyorum ama. babam beni apar topar hastaneye götürmüştü. dikiş atmışlardı, ilk dikiş atılan yaramdı. hatta farkına vardığım ilk yaramdı. gelene geçene yaramı gösteriyorum. neyse yıllar yıllar sonra birgün konu o günden açıldı. ben buna sordum neden geri çekildin diye. bana verdiği cevap baya içimi acıttı ya. yani bir arkadaşım söylese bu kadar zoruma gitmez ama ablam diyor bunu. çekilmeyip napıcaktım ya bende düşseydim. ben senden düşmeni istemiyordum ki hatta benim düşmemi engellemeni bile istemiyordum. ben sadece o an benim için mücadele etmeni istiyordum ama sen bunu bile çok gördün bana. sen o gün bir kaç saniyelik bile mücadele etmiş olsaydın ben şuan ablam beni hiç sevmedi demezdim. durmadan benim kötülüğümü istiyor, açığımı arıyor demezdim çünkü kendimi biliyorum. sen o gün benim için mücadele etseydin o hareketin tüm bunları nötrleyecekti. ya da o gün bana o cevabı vermeseydin ben daha çocuktu o yüzden öyle yaptı diyebilirdim. İkimize de acıyorum. sen hep beni düşman olarak bildin bense hep sana yakın olmaya çalıştım. herkes kardeşini kıskanır ama senin kıskançlığın çok fazla değil mi? büyüdük artık hala ne diye bu kıskançlık? bu düşmanlık? şuan sana karşı hiçbir şey hissetmiyorum hiçbir şey. ne öfke ne nefret hiçbiri yok. anneme ne sesini duyayım ne yüzünü göreyim ama hep iyi olsun hep mutlu olsun diyorum. sen herkese çok çektirdin be abla. hala da çektirmeye devam ediyorsun. yapma artık çocuk değilsin, bencilliği bırakman gerek. büyü artık, insanları küçümsemeyi bırak, kendini mükemmel görmekten vazgeç çünkü değilsin. değiliz.
muallim
muallim
15 gün
ayla filmine gittim😭 girerken ne ağlicam filan diyordum ölen olursa ağlarim diyordum..askerler gemiden inerken 🇹🇷 sallayan korelileri görünce başladim😭(gurur vericiydi)film boyunca salonda burun çekme sesleri yükseldi.zaten ağlamayan insan odun duygusuz bi şeydir..yanimda ki arkadaşim da odunun önde gideni hic mi ağlamaz insan😐 filmden çıktık özellikle "kızlar" olarak lavobaya koştuk.. neyse yurda gideyim de biraz da yatağimda ağlayayim. 🇹🇷ayla💜süleymam🇰🇷
cizer
cizer
15 gün
gel karala yine birşeyler.
İster oturduğun yerden,
İstersende salonun en ortasında.
dağıt kalemlerini,
silgi tozları düşsün halının üstüne.
ellerin siyah olsun önemseme.
tak kulaklığı
duyma kimseyi
sesin güzel değilse bile
biraz mırıldan arada,
şarkıya eşlik et.
yaptıklarını duvarlara as.
sen güzelleştir heryeri.
kendini tanı.
yapmak istediğin ne varsa yap.
yeterki içinden geleni yap..
Akif Yanbak
Akif Yanbak
22 gün
yaralı bir kuş konmuş kapıma
kolu kanadı kırılmış üşümüş biraz...
Gamsız Baykuş
son haftalarda çevremdeki çokça kişiden "neden hiç konuşmuyorsun?" tepkisi alıyorum. yani önceden de sürekli konuşan biri değildim zaten. ama şu aralar bunu fazla abartmışım. biraz fazla içime kapanmışım galiba. mesela geçen akşam odadayken arkadaşım bir müzik açmıştı. aa bu şarkıyı biliyorum, dedim. o da bana "hele şükür konuştun" dedi. meğerse sabahtan beri hiç ağzımı açmamışım. aslında farkında değilim ben öyle olduğunun. zorunlu olmadıkça konuşmaya ihtiyaç duymuyorum nedense. hatta bir ara sadece bir şey sorduklarında cevap vermek için konuşuyordum. başka bir örnek olarak, hafta sonu annemle telefonda konuşuyorduk. halamlar varmış yanında. arkadan bana diyorlar ki "o hiç aramasın bizi." ya normalde ben büyüklerimi falan çok sık arayıp soran birisiyim. sadece büyüklerimi değil arkadaşlarıma da mesaj atarım arada sırada. ama dediğim gibi neredeyse okul açıldığından beri insanlarla iletişimimi bayağı kısıtlamış durumdayım. aslında çok da kasıtlı olarak yaptığım bir şey değil bu. zaten bir haftadır hastayım, yaptığım tek şey derse gidip, gelince de uyumak. böyle olunca da kimseyi aramaya vaktim olmuyor. özetle resmen sosyal hayattan koptum diyebilirim. böyle saçma biz düzensizlik içine soktum hayatımı. bana kalsa kendi başıma takılır giderim de o öyle olmuyor işte. İnsanlarla etkileşim içinde olmam lazım, yani herkesin tepkisi o yönde. konuşmaya konuşmaya artık kendimi ifade etmeyi unutmuşum sanki. olaylara tepkisiz kalıyorum çoğunlukla. anlaşılmak için çaba sarf etmek yerine susmayı tercih ediyorum. ama sanırım düzeltmem lazım artık kendimi. bir yerlerden başlamak lazım diye düşünüyorum ve bu yazıyı yazarak adım atıyorum. çünkü siteye bile en son 1 ay önce post atmışım. üstelik her gün siteye giriyorken.
neyse uzun zaman sonra içimi döktüm sanırım. İyi geceler dostlar, kendinize iyi bakın, hepinize sevgilerimi iletiyorum. tişikkirlir.

Selam Ziyaretçi

Gördüğüm kadarıyla henüz giriş yapmamışsın! Lütfen giriş yap, bekliyorum :)