artemis
artemis
2 yıl
bencil olmak istemedim ben.sevdiğim insanı bu kadar sahiplenmeyi de istemedim.birşeyler oluyor ne olduğunu bilmiyorsun ama sevdiğin insanın senden başkasına bakmasına bilr tahammül edemeyen birine dönüşüyosun.sadece seninle olsun istiyorsun,sadece seninle konuşsun,sadece senin gözlerine baksın,sadece seni sevsin istiyorsun.sanırım fazla sevgi bencilliği de beraberinde getiriyor.bazen onunla aynı yerde olan insanları kıskanıyorsun.onunla aynı yağmur altında ıslanıp toprak kokusunu içine çekemediğiniz için nefret ediyorsun ondan.başkalarının nefesine karışıyor diye nefesi ağlıyorsun saatlerce.eğer ben bir daha dünyaya gelicek olsam güçlü gibi rol yapmak istemediğim bir dünyaya gelmek isterdim.gece kafamı yastığa koyduğumda "uyuyacağım ve uyanınca her şey geçmiş olacak" dediğimde inanmayı isterdim.uyuyunca geçmesini...aslında her şey küçük yaşta başlıyor.ağlıyorsun annen çikolata alıyor susuyorsun.ağlıyorsun baban oyuncak getiriyor susuyorsun.ağladığında her istediğinin olmasına alışmışsın çünkü. o gidiyor ağlıyorsun,saatlerce ağlıyorsun.sanki geri dönecekmiş gibi."sus artık ben yanındayım" demesini bekliyorsun.ama hiç gelmiyor.birini sevdiğinde tüm suçu üstüne alıyorsun."bana bunu yaptı"demen gerekirken, "ben böyle yaptığım için o da bana bunu yaptı"diyorsun.ne kadar çok yazarsan o kadar çok artıyor hislerin.ne kadar anlatırsan o kadar üzerine geliyor her şey.ve sen nefes alıyorsun ama hiç yaşamıyorsun.hiç geçmiyor.

Yorumlar

daisy
daisy
2 yıl
kendi geleceğimi görüyorum yazıda...