zenciburnu
zenciburnu
mutlu insan rolünü insanlara oynadığımı sanarken beynimin beni oynattığını farkettim. ciddi anlamda mutsuzmuşum meğer. üstelik belli bir nedeni de yok. bir süredir her gece zihnimin derinliklerine yaptığım dalışlar sayesinde bilinçaltımın ne derece kirlenmiş, nelerden etkilenmiş olduğunu farkettim. bunun sonucunda teşhis, anksiyete bozukluğu!
gözlem yeteneğimle, hayal gücümle, her koşula hazır bulunuşluğumla vs. övünürken mükemmel bir insan olduğumu düşünürdüm hep. meğer bunların hepsi rahatsızlığımmış. bakın, bize en büyük düşman yine beynimizdir. über zeki bir düşmanla akıl oyunları oynamayı tercih ederdim. kendi beynimizle mücadele etmekten daha kolaydır eminim. her şeye rağmen savaşmayı seçtim. İlaç tedavisini kabul etmedim. garip takıntıları, araştırma merakımı, her şeyi gözlemlemeyi, olası senaryoları zihnimde kurmayı, kendimi her koşula hazırlamayı ve daha nice gereksiz şeyi bırakma kararı aldım. normal bir insan olmaya çalışacağım. daha fazla nasıl cahil olunur onu araştıracağım. ahh lanet olsun bak yine bir şey araştıracağım dedim! artık bir şey araştırmak, öğrenmek yok! cehalet mutluluktur. hepinize sağlıklı günler dilerim.

Cevaplar