anonim
anonim
okul açılsın istemiyorum çünkü kafama göre birini bulamadım arkadaş olarak. ya herkes bana acayip geliyor ya da acayip olan benim heralde. sorunum arkadaş edinememek değil, doğru düzgün birini bulamamak. üniversiteye gelince beklentim seviyeli arkadaşlıklardı. lisede saf temiz dostluklarınız olurdu ama aynı zamanda lisede öğrenirdik uzak durmanız gereken insanları, kavgaları, laf dalaşlarını. üniversiteye gelince o çocuksuluğu istemiyordum artık, zaten mezun geçen bir senem oldu onda da üniversitedeki ortamı merak ederek geçirdim. sonra hayal kırıklığı yaşadım. çevremdekilerin derdi instagram'a hangi fotoğrafı atsam, nasıl efekt versem olmuş ve bu beni çok sıkıyor. sınıftakilerin bi kısmından bir yaş büyüğüm nerdeyse ama bu bir yaş on yıl demek değil ki bu kadar farkettirsin. neyse demem o ki, okuldan korkuyorum aslında. kendime güvenim yok, yalnız kalmak istemiyorum fakat çok geç artık. böyle devam edecek 3 yıl daha.

Cevaplar

tweety
tweety
kendini sıkma bence. arkadaşlarınla mutlaka ortak yönleriniz vardır. bunlara katılabilirsin. konu açabilirsin, kitap vb.gibi. yalnız sana tavsiyem insanlarla aran iyi olsun. İster okuldan biri ister dışarıdan... gözünde de çok büyütme. 3 yılın kaldı galiba. geçiyor yıllar. liseden çok bir şey anlamadım. İçin, vicdanın rahat olsun, arkadaşlarınla da iyi olur, derslerinle de ilgilenirsin, yoluna girer. hayat kısa, vakti iyi değerlendirmek gerek.