yonderly.
yonderly.
2 yıl
tribünlerdeyiz, ben ve birkaç arkadaşım. kim olduklarını hatırlamıyorum. ortalık fena kalabalık. tam koltuğuma yerleşmişim yandaki dükkanın akvaryumundan balıklar çıkmış dans ediyor. çok şeffaf bir görünümleri var taş zeminin üzerinde. mutlu görünüyorlar, sanırım soluyamadıklarının farkında değiller. neyse. bir süre onları izledikten sonra önüme dönüp, sahanın ortasına bakıyorum. beyaz ceketli, siyah kravatlı bir adam elinde ince bir çocuk. saçlarının gür oluşu nedeniyle belki bir sanatçıya benzetiyorum ama bu zatın adını bilmiyorum o yüzden pas geçelim. beyaz ceketlinin karşısındaki tribünde bir yığın mavi önlüklü çocuk var. diyorum bu zamanda önlük giyen çocuk da kalmış. helal olsun, çok sevdim. harika bir hizadalar, sanki canlı değiller. biri de çıkıp anasına babasına el sallama girişiminde bulunmuyor, belki de hepsi de evsiz barksız çocuklar. belki de zorla getirilip onlardan bu yapması istendi. adam belirsiz hareketlerle elini kolunu oynatıyor ama bize hiç ses gelmiyor. derken siyah saçlı, kırmızı rujlu, boya kutusundan çıkmış görünümlü bir kadın hiddetle bizim tarafa geliyor, adama da birkaç el kol hareketiyle durmasını söylüyor. sebebini bilmiyorum ama sanırım kadından korkup hepimiz hazır duruşa geçiyoruz. kadın tek tek üstümüzü başımızı düzeltiyor, benim tişörtümü dizlerime kadar indiriyor. sonra bir anda sahanın ortasında kendimi beyaz adamın yanında buluyorum. diyor ki "bugün günlerden ne?" cuma diyesim geliyor ama adamın istediği cevabın bu olmadığını bilerek " 19 mayıs ulusal egemenlik ve çocuk bayramı" diyorum. yanlışımı düzeltmeden, konuşmasına devam ediyor. şaşakalıyorum. adamı dinlemiyorum çünkü bundan sonra söyleyecekleri benim için bir şey ifade etmiyor. tribüne dönerken kadınla karşılaşıyorum. aşağılayıcı bir bakış atıp yerime oturuyorum. arkadaşlarıma sahada olanları anlatırken ( gülerek ) kadın yine geliyor. "sen! senin görevin ne bugün? gel bakalım!" diyerek yakamdan tutup beni sahaya çekiyor. diyorum ki ben arkadaşımın şiir okuyacağını ilan edeceğim, söyle bakalım nasıl yapacaksın diyor. başlıyorum, " öncelikle hepimizin 19 mayıs ulusal egemenlik ve çocuk bayramı mutlu olsun. dudu arkadaşımız size atatürk adlı şiirini okuyacaktır." dudu'nun sınıfını, okulunu söyleme gereği duymuyorum çünkü nasılsa ailesinden başka bunu dikkate alan olmayacaktır ve çoğunluk bunu söyledikten üç beş saniye sonra unutacaktır. bayramın adını yanlış söyleyişim yine kimsede bir tepki uyandırmıyor. "ulan hepiniz mi koyunlaştırabildiklerimizdensinz!" diyorum kendi kendime. üzerimde kırmızı beyaz gömleğim, kırmızı ayakkabılarımla tribüne dönüyorum. çok serseri bir görünümüm var. arkadaşlarımı başka bir yere oturmuş buluyorum. diyorum " ne b*k yemeye buraya geçtiniz, orası iyiydi!" etrafta tanımadığım bir sürü adam tuhaf tuhaf bana bakıyor, gidip başka bir yere oturuyorum. hava sıcaklaşıyor, gidip pencere açmaya çalışıyorum, kar yağıyor. yine şaşakalıyorum. camdaki kırmızı perdeleri açarken kalabalıktan tepki geliyor. "işık gözümüzü alıyor!" kendi karanlığınızda boğulup gitmişsiniz size ışık gerek diyesim geliyor. sinirleniyorum artık burayı terk etmenin vakti geldi. dönerken yerde yatan bir suriyeli çocuk görüyorum. hasta, titriyor. üzerinde pembe gülleri olan bir battaniye. sadece izliyorum onu, kayıtsız kalıyorum. İçimden kendime kızarak uzaklaşıyorum. neden bir şey yapmadın! böylece bitiyor. evet, böyle saçma rüyalar görüyorum. biraz hikayeleştirdim. ama bana bunları gördüren rem evreme bir selam çakarım! bilinçli rüya görmenin yollarını bilen biri varsa bir adım öne çıksın zira artık bir kanadın kuşunda uçmaya bile razıyım bu dünya dışı evrende. tuhaflıklar beynimi ve ruhumu sarıyor.

Yorumlar

yonderly.
yonderly.
2 yıl
okuyacaklara duyurulur, adamın elindeki çocuk değil çubuk olacaktı. :d
kadınla kavga ettiğim kısmı yazmayı unutmuşum ki o en heyecanlı kısımlardan biriydi. " bu bizim bayramımız, güleriz de eğleniriz de. sana ne oluyor! " :d
rvp
rvp
2 yıl
pardon bağyan ne anlattınız
dakoh
dakoh
2 yıl
rüyana bayıldım! yalnız, bilinçli rüya olayı biraz korkutucu olabiliyor. yine de tavsiye vermemi istersen ilk yapman gereken kendine gün içinde devamlı aralıklarla rüyada mıyım diye sorup bu soruya da cevap vermek. uykuya dalmadan evvel de bu soru sürekli kafanda olmalı ve sürekli cevaplamalısın. bir süre sınra bu rutinleştiğinde, rüyadayken kendine bu soruyu sormaya başlayıp evet rüyadayım diye cevap vereceksin. bundan sonrası ise en zor kısım. çünkü rüyada olduğunu farkettiğinde rüyan yıkılabilir ve uyku felci denen, halk arasında karabasan olarak bilinen durumla karşı karşıya kalabilirsin. ama uyku felcinin korkulacak bir tarafı yok aslında, duyduğun seslerden ve titremelerden korkmayıp, direnmezsen kolaylıkla uyanabilirsin.
dakoh
dakoh
2 yıl
bir de rem i takip etmek var. mesela 6 saatlik bi uyku tam döngü olabilir, 6 saat uyuyup uyanıp, yarım saat boyunca yatakta uyanık oturup ya da evde dolaşıp tekrar uykuya dalmaya çalışırken kendine rüyada mıyım diye sorabilirsin. ama o yarım saatin içinde telefon televizyon gibi şeylerle ilgilenmemelisin. ben olayın rüyada olduğunun bilincine varma kısmındayım. çok da güzel bir deneyimdi rüyada karşımdakine bunlar gerçek değil, bu bir rüya demek. asıl mesele bunu anladıktan sonra rüyanın yıkılmamasını sağlamak , ama bunu henüz başarabilmiş değilim. başarırsam haber ederim! tatlı rüyalar ahaha :d
bu_hesap_silinmistir
valla çok güzel yazmışsın hoşuma gitti :d
yonderly.
yonderly.
2 yıl
@rvp rüya işte, ne olduğu belli değil. :d
@dakoh ben gün içinde yemek yemeyi bile unuturken o soru aklıma ebedi gelmez sürekli olarak. :d
yine de kendimi çok işsiz hissettiğim bir günde aklımı bununla meşgul etmeyi deneyebilirim. teşekkür ederim. :d
yonderly.
yonderly.
2 yıl
eyvallah @mjollnir! :d
anonim
anonim
2 yıl
yazdiklarin hoşuma gitti, yazarlik fln var mi merak ettim?
yonderly.
yonderly.
2 yıl
kıyıda köşede var birkaç yazı, onun dışındakiler çöplerden bir yerlere gitti ama yok.
teşekkür ederim. :)
anonim
anonim
2 yıl
bence iyi bir yazar olabilirsin. seni tanımak isterdim.
yonderly.
yonderly.
2 yıl
bence de olabilirim ama kitap veya öykü yazmak ya da yazdıklarımı başkalarıyla paylaşmak şu an için yapacağım bir şey değil. :d
sende var mı okurluk yazarlık?
anonim
anonim
2 yıl
okurum bende, yazmayida düşünüyorum. şuan birkaç kitabim var ama kafamin icinde cikaramadim hala :)
yonderly.
yonderly.
2 yıl
mükemmelleşmeyi bekliyorlardır kendilerince. :d
yonderly.
yonderly.
2 yıl
yazmayı düşünüyorsan -de ve -da eklerini ayrı yazmaya alışmalısın. zira editörlerin senden pek hoşlanmayabilir. :d
anonim
anonim
2 yıl
farkındayim ama şuan pek takmak istemiyorum o dediklerini :)
yonderly.
yonderly.
2 yıl
bundan önce bir mesaj yazdım ama admin pas geçti. kafandaki kitapların mükemmelleşmeyi bekliyordur uygun üslup bakımından. :d olur mu! bunlar küçük ama önemli şeyler. :)
anonim
anonim
2 yıl
evet ama farkındayım merak etme, şuan hiçim :)
yonderly.
yonderly.
2 yıl
merak etmiyorum. hiçlik kelimesi de kimsenin üzerinde hoş durmuyor. :d
dakoh
dakoh
2 yıl
önemli değil! 😄😄
anonim
anonim
2 yıl
beni tanısan üzerimde çok hoş olduğunu görürdün :)
yonderly.
yonderly.
2 yıl
o niye? bir işe yaramıyor musun, derslerini mi geçemiyorsun, sağlık problemin mi var, yoksa ne?
ne olursa olsun yine de böyle düşünmemeli insan.
anonim
anonim
2 yıl
aaa simdi beni hayal kırıklığına uğrattın onlari söyleyerek :)
yonderly.
yonderly.
2 yıl
o ne demek? anlamadım. :/
anonim
anonim
2 yıl
2 kat arttı simdi hayal kırıklığım :)
yonderly.
yonderly.
2 yıl
yahu neden hayal kırıklığı?!
ne dememi bekliyordun ki?
neden bir hiç olasın?
biraz daha açık olsan her şey kolaylaşır.
anonim
anonim
2 yıl
ben gayet açığım bence. biraz düşün bi.
yonderly.
yonderly.
2 yıl
o söylediklerimin hiçbiri problem değil. yani böyle olsun.
o zaman problem ne? hiç de açık bir dilin yok anonim. :/
anonim
anonim
2 yıl
bu yüzden yazdigim kitaplari cok az kisi okuyup anlayabilecek. benden başka 1 kişi anlasa bile yeter benim icin.
yonderly.
yonderly.
2 yıl
ama buradan böyle bir sonuca varamazsın. yanlış olur. sen kitabı yaz bana gönder. ben anlarım, özet bile çıkarırım sana. :d
yonderly.
yonderly.
2 yıl
ve konuşmaya devam edeceksen bir isim al. takip etmek zorlaşıyor. :)