yonderly.
yonderly.
kalemi elime alıyorum. kağıdı önüme koyuyorum. önce bir çizik.. sonrasında aklımdaki şekilleri kağıda dökme çabası. yazsam diyorum olmuyor. çizsem diyorum kafamın içinde canlananlara hiç benzemiyor. yine de deniyorum. sonra tramvayda annesinin yanına büzülmüş oturan küçük çocuk geliyor aklıma. o kadar masum...'onu çizsen be!' diyorum kendi kendime- yapamayacağımı bilerek. sonra diyorum 'hani keşke sesleri de bir şekilde kağıda dökebilsem - iyi/kötü - ne hoş olurdu!' önce sınıfa kadar sesi gelen çekirgenin sesini çizerdim diye düşünüyorum. bu aralar çok düşünüyorum, evet. yerli yersiz. selamlar!

Cevaplar

yonderly.
yonderly.
çok yorgunum bu günlerde. sen nasılsın? :))