yonderly.
yonderly.
bugünkü haberlere bakarken, patlamadan sonraki haberlere de baktım (çoğunlukla böyle olaylar olduktan sonra bakamam), ve boş bir anımda bir fotoğraf gördüm, uzun zaman sonra ilk defa bu kadar ağlayabildim. arkadaşım: "15 dakika erken gitsem belki ben de ölmüş olacaktım." düşüncesi bile dayanılacak gibi değil." barış" diyorsun -demeye çalışıyorsun... kursağında kalıyor. ölüyorsun.

Cevaplar

sensinbayan
sensinbayan
bi ankaralı olarak bu acıyı fazlasıyla yaşıyorum vefat eden arkadaşlarım oldu bi çoğuda yaralı kendimi uzun zamandr hiç bu kadar kötü hissetmemiştim ve olayın garip yanı da 20 yaşındayım 20 senedir benimle olan kuzenim uyuyakalmasaydı şu an morgun önünde sabahlayacaktım sabaha kadar cenazesini bekleyecektim.uyuyakaldığı için gidemedi iyiki uyumuş bu acıyı ben kaldıramazdım herşeyim dediğim kardeşimden öte olanı kaybetmek beni de öldürürdü :( ve şu an hangi duyguları yaşayacağımı bilmiyorum ölen arkadaşlarıma mı üzüleyim yoksa ölüme bu kadar yaklaşıp kefeni yırtan kuzenime mi sevineyim