dakoh
dakoh
önceki gün anneme sarılıp ağlarken uykuya dalmak istedim. asansörün aynasında kendime tek bir öğüt verebildim: güçlü görünmelisin, yeterince sorun var zaten, bir sorun da sen olma. güldüm, konuştum, kafa şişirdim, hatta güçlü bile göründüm. ama yoruldum annem be 😞 şuraya geleli şunun şurasında kaç gün oldu ki? her anımı doldurdum, kendimle bir kalmamak için kaçtım işte ama yoruldum annee 😓 sizin kıyamadığınız evladınız kimlere kıyıyor burda, bilseniz içiniz kavrulur. ve yine hasta oldum ben 😭 hasta olmaya vaktim dahi yokken hasta oldum 😭 bir sıcak çorba kaynatanım, ıhlamur getirenim yok işte. gerçekten, sandığımız kadar yalnız değil miyiz? ya da yalnızlıktan geberiyoruz da bu düşünce beynimizin savunma mekanizması mı?

Cevaplar

ejderiyaci
ejderiyaci
lavda pişmiş çorbaya ne dersin?
dakoh
dakoh
yaa çok iyi oluuur 😳