dakoh
dakoh
2 yıl
kaldirdi gokyuzune bakislarini, ufacik ama kesici yagmur damlalari misafir oldu yanaklarina. aglamiyordu aslinda, sadece bos hissediyordu. planladigi gibi gitmemisti hicbir sey. once o olecekti, babasindan once o olmeliydi. olmadi. aciyla irkilerek uzaklasmaya calisti mezarin basindan. o gun o doktor kontrolunden donerken biraz daha dikkatli surmeliydi arabasini. zaten agir bir yagmur yagiyordu, ne gerek vardi ki sinirlenip hizlanmaya... olan olmustu olen olmustu. amaci kalmamisti en sonunda. zaten tum ugrasi geride onu dusunecek kimse birakmamakti, o kimse de yasama veda etmisti sonucta. eskileri hatirlamaya calisti ama gulumseyemedi cunku kalmamisti gulumseyebilecek cesareti. zar zor yurudu arabasina. babasinin aldigi araba... eve gitmek istemiyordu. ise gitmek istemiyordu. bir yerde bulunmak istemiyordu iste, kaybolmaliydi, kaybolmasi yakindi. ince yagmur o gunku gibi agir bir yagmura donusup bir sure devam etti. o ise arabayi surdu, surdu, surdu.... oasss'im belki daha sonra devami gelir ama simdilik hikayemin devami bu :)

Yorumlar

kimimben
kimimben
2 yıl
tamam geçmişten okıyım bare hepsini