persephone
persephone
2 yıl
"ve ben seni sevdiğim zaman,
bu şehre yağmurlar yağdı.
yani ben seni sevdiğim zaman,
ayrılık kurşun kadar ağır;
gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın.
yine de bir adın kalmalı geriye.
bütün kırılmış şeylerin nihayetinde.
aynaların ardında sır;
yalnızlığın peşinde kuvvet,
evet nihayet..
bir adın kalmalı geriye,
bir de o kahreden gurbet.
beni affet...
kaybetmek için erken, sevmek için çok geç.." şiirlere aşığım elimde değil, okurken gözüm buğulanıyor.. utanıyorum böyle aşk yaşayamadığımdan. benim dünyam bunlarla bezeli. simdi böyle bir kız; gerçek aşkın bu kadar güzel ve naifini bu devirde nasıl bulsun? beni şemsiyeli osmanlı kadınlarının ve İstanbul beyefendilerinin döneminden alıp 21. yy. hapsetmişler sanki büyük bir günahın karşılığı. ben anlamıyorum bu dönemi geri kafalıyım. bakışıyla kalbimin içini okuyanları anlayabilirdim ancak bir daha ki buluşmada "elini ne zaman tutsam, dudagini ne zaman öpsem ?"diyenlerin düşüncelerini tasavvur edemiyorum.

Yorumlar

Gerekovic
Gerekovic
2 yıl
yalnız değilsin adapte olamamak konusunda. şiir çok okumam. hatta neredeyse hiç okumam ama roman okurum. oradaki aşklardan gerçek hayatta göremedim.. ama şimdi biri var. değişik'im.. o bana gerçek sevgiyi, aşkı hissettiriyor. romanlardakinin tıpatıp aynısı olmuyor tabi ki. fakat "gerçek yaşam"dakinin "gerçeği" oluyor. romanlar hayal ürünüdür. her ne kadar gerçeklerden esinlenirse esinlensin, hayallerle şekillenir. bu yüzden gerçek hayatla bağdaşmaz tam olarak. sen de eğer karşılaşırsan gönlünün efendisi ile ne demek istediğimi tam olarak anlayacaksın :)