poseydon
poseydon
yalnizliga alismis insanlarin hayatina girip yalnizligini paylasmaya calisip bunu surduremeyecegini anladiktan sonra aninda vazgecmek... yalnizliga alismis o insanin ne ümitlere kapildigini bilmeden anlamadan bir anda yine yalnizligina terk etmek o insana yapilabilecek en agir sey galiba . neyse yine canim sıkıldı bu durum aklima geldikce. yildizlar ay. gokyuzu bir fincan cayim ve arada sirada ictigim mutsuzluktan yana sigaram. heran tekrar bir araya gelecekmis gibi derken. yine bir araya geldiler. arka planda hafif tonda calan bana yalnizligimi daha da kabullendirecek parca listemi de acinca biraz jeyfim yerine geliyor sanki. cunku alismisim ben buna ve insanin artik hic kimseden bir beklenti icine dusup umutlanmasi ve hayal kirikligina ugramasi kacinilmazdir. insanlarin senin istedigin gibi davranmasini zaten bekleyemezsin. yalnizligin bir insana kazandirdigi en onemli sey istedigin seyi yapabilecek ozerklik . ve bu his benim icin paha bicilemez derecede onemli galiba . bu aralar bu yalnizlik konusunu surekli dile getiriyorum. bu konuda yalniz olmadigima inanarak. tum yalnizlara selamlar. en azindan bu konuda yalniz degiliz galiba. kendinize iyi bakin.

Cevaplar

poseydon
poseydon
@artemis ben oyle durumları kimseye fark ettirmeyi tercih etmediğimden elimdekoni hemen bırakıyorum ve kalkıyorum masadan. ancak dakikalarca bir yere bakıp kaldığım zamanlar çoktur. ve bir şey fark ettim bir süre sonra hayatından geçenlere değil de yaşadıklarına odaklanmış ve yaşadıklarına üzülür bulurken kendini, o dalıp gittiğin zamanlar varya hani o zamanlar bile yaşadıklarını düşünüyorsun ve o anları yaşadığın kişiler sadece bir gölgeden ibaret kalıyor. doğrusunu söylemek gerekirse ben ne aşk yaşadım ne de aşk acısı ancak şöyle bir durum var ki insan hayatı bunlardan ibarette değil. İnsan geçmişteki dostlarına, arkadaşlarına, dostluklarına da üzülebilir. bu arada ben pek gülmem gülümserim arada. bana gore gülümsemek bile büyük bir şey.