manfredvonrichthofen
manfredvonrichthofen
babama beyin ameliyatı öncesi yazdığım şiiri paylaşmak istiyorum sizlerle. bunu hiçbir zaman kulağına fısıldayamadım ömrü yetmedi ama biliyorum ki her okuyuşumda beni bir yerlerde duyuyor ve her dizeyi tüm zerresine kadar hissediyor. anne ve babalarımızla çoğumuz tartışırız ve maalesef ki özlemeden ya da başımıza bir şey gelmeden değerlerini çok bilmeyiz, mırın kırın ederiz. siz siz olun ebeveynlerinizin kıymetini sağlığında bilin ufak tefek şeyler için de asla kalplerini kırmayın. fazlaca gri bir cumartesi günü şimdilik sizi başta da dediğim gibi babama ameliyat öncesi yazdığım şiir ile baş başa bırakayım.

baba!

konuş benimle ne olur

benim çocukluğum gelsin aklına

sarı sıcaklardan bahset bana

salıncaklardan

sağanaklardan

kardan

bana beni anlat

sansürsüz en baştan

seni kızdırdığım zamanlardan dert yan

de ki sıkıntılıydı çocukluğun her zaman

hatta istersen beni seni sevmiyor san

tut ki ben seni gerçekten sevmiyorum

ya da bırak tutma

ben seni hep sevdim baba, unutma!

bana çocukluğundan bahset

bana benzeyen yanlarından

yanaklarının sıkılası olduğu yıllardan

kumdan kaleli zamanlarından

bana gelecekten bahset be baba

yarınlardan

sakalının bembeyaz olacağı zamanlardan

senle geçecek olan yıllardan..

Cevaplar

mortavsan
mortavsan
başın sağolsun mekanı cennetin güzel köşesinden birisi olsun inşallah. kendimizi o kadar hayal alemine kaptiriyoruz ki anne-baba-kardeslerimizi unutuyoruz. birçoğumuzun aklı fikri beş karış havada. bende dahil. en küçük şeylerden bile kalplerini kırıp uzebiliyoruz onları. fakat bizim ne düşündüğümüz önemli o an onların ne düşündüğünü umursamiyoruz bile. aradan yıllar geçince ben ne yaptım ya oluyoruz. ben lise zamanimda ki bundan üç dört yıl önce anneme babama çok cektirmistim. hergün babamla kavga ederdik hatta bazen yok olmasını istediğim bile olurdu. fakat büyüdükçe anladım ki onların yeri bambaşka. onlar yokken hayat o kadar anlamsız oluyor ki . hani köşede oturması bile yetiyor. İllaki bi faktör olacak orada. onlar yoksa hep bi şeyler eksik kalıyor . son bir yıldır anladım bende aslında onları ne kadar çok sevmem saygı göstermem gerektiğini. beni de allah affetsin çok şeyler söyledim şimdi. ama bil ki baban seni çok seviyor seni yukarıdan izliyordur. yuregindeki baba sevgisini hissediyordur duyuyordur seni. dualarinda hep an yalnız bırakma onu oralarda. daima duysun sesini ve mutlu olsun sende mutlu olup hayatına güzel bir şekilde devam et. emin ol ki baban da öyle olmasını ister. 😇