poseydon
poseydon
oturdum balkona aldim kahvemi taktim kulakligimi actim muzigimi gokyuzunu seyrediyorum. gokyuzu bi kızıla dönük bu gece ve kafamdaki farkli dusuncelerin sesleri. dusunmek icin cok iyi bir gece gerci yıldızlı bir gokyuzu yok belki bu gece ama olaun. bulutlarin da anlattigi hissettirdigi dusundurdugu anlatmak istedigi cok sey var bize. tamamen anliyormuyum ya da anliyormuyuz tabiki hayir. ama olsun anladiklarimizda yetiyor bize. bir de gokyuzune bakip gece gunduz farketmez mutlu olan bir tek ben degilimdir heralde. birden aklima geliyor bazi anilarim. hoca sinifta hikaye kurgulayalim dediginde sinifin ask ile baslayan hikayesini bir uzayli super kahraman savasina cevirip evrenleri galaksileri birbirine dusurmustum. hala hatirladikca guluyorum. bisey degil kimse hikayeye devam edememisti. hocanin yüzündeki o ifadeyi hala unutamiyorum. bu olayin universite 2.sinifta olmadi ayri birsey tabii. neyse ondan sonra anladim hikaye uydurmak tam da bana gore. ya da masal onlari karistiririm bazen. bilirim ne olduklarini karistirmam da insanlarin oyle dusunmesi hosuma gidiyor. piskopat miyim neyim onu bende anlamadim.

Cevaplar

mortavsan
mortavsan
sadece gökyüzü mu evren harika bir yer. keşfedilmemiş o kadar değerli hazineleri var ki . biz insanlar evrende kendimizi çok büyük birsey sanıyoruz. oysa ki o kadar muhteşem şeyler var ki bizden çoklar. allah o kadar büyük bir özen ve düzende yaratmis ki bazen kafam almıyor delirecek gibi oluyorum. astronomi bir yana fizik başlı başına bir mükemmeliyet zaten.