poseydon
poseydon
oturdum balkona aldim kahvemi taktim kulakligimi actim muzigimi gokyuzunu seyrediyorum. gokyuzu bi kızıla dönük bu gece ve kafamdaki farkli dusuncelerin sesleri. dusunmek icin cok iyi bir gece gerci yıldızlı bir gokyuzu yok belki bu gece ama olaun. bulutlarin da anlattigi hissettirdigi dusundurdugu anlatmak istedigi cok sey var bize. tamamen anliyormuyum ya da anliyormuyuz tabiki hayir. ama olsun anladiklarimizda yetiyor bize. bir de gokyuzune bakip gece gunduz farketmez mutlu olan bir tek ben degilimdir heralde. birden aklima geliyor bazi anilarim. hoca sinifta hikaye kurgulayalim dediginde sinifin ask ile baslayan hikayesini bir uzayli super kahraman savasina cevirip evrenleri galaksileri birbirine dusurmustum. hala hatirladikca guluyorum. bisey degil kimse hikayeye devam edememisti. hocanin yüzündeki o ifadeyi hala unutamiyorum. bu olayin universite 2.sinifta olmadi ayri birsey tabii. neyse ondan sonra anladim hikaye uydurmak tam da bana gore. ya da masal onlari karistiririm bazen. bilirim ne olduklarini karistirmam da insanlarin oyle dusunmesi hosuma gidiyor. piskopat miyim neyim onu bende anlamadim.

Cevaplar

lacivert
lacivert
bir denize bakıp içerde olanları (batmış bir gemiyi turlayan balık sürüleri belki bir kayanın altına gizlenmiş minik deniz yıldız'ı ya da bir diğerini yutmakta olan köpek balığı ) hayal etmek bir de gökyüzüne bakıp orda olanları hayal etmek işte en büyük hobilerim :d gerçekten akıl almaz büyüklükte bir evren var ve bilmediğimiz milyonlarca sır. insan hayret ediyor ve düşündükçe daha çok merak ediyor doğrusu