yonderly.
yonderly.
2 yıl
her zaman için koşullar beni şekillendirdi. onlara göre büyüdüm ve yaşıyorum. onların ağırlığı, yıpratıcılığı sırtımda bir kambur çıkarttı. kamburumla yaşıyorum. ne kadar canımı yaksa da dik yürümeye, durmaya kendimi alıştırarak. bende bıraktıkları izler ne silinecek ne de kamburumu yok edecek, biliyorum. İnsan güzel şeylerin getirdiği mutluluklara alışıyorsa, acılara, hüzünlere de alışmalı. İnsan yaşamının kaçınılmaz ve unutulamaz parçaları. bir şeylerle yavaş yavaş, bölünerek yitip gidiyorum bazı dönemlerde. bazı zamanlardaysa yerini hiçbir şeyin dolduramayacağı mutluluklar katıyorum aklıma ve yüreğime. bazen balonumu alıyorum, sahilde havasını çıkarırken aynı zamanda ağzını sıkarak ince tiz bir sesle müzik yapıyorum. balonumu yeni bir enstrüman haline getiriyorum, mutlu oluyorum. sonra "baloncugiller" orkestrası kuruyorum birkaç yandaşımla ve düğünlerde çalıyoruz. paraya para demiyoruz! haha. toparlıyorum, kafamda deli düşünceler fır dönüyor. geçmişi bir kenara bırakıp düşünüyorum. koşullar ne olursa, ne olacaksa olsun kendimi mutlu edebiliyorsam bir balonla ben daha çok yaşarım! galiba kendime aşığım. galiba saçmalıyorum. galiba ben gidiyorum, evet! not: havalar düzelir düzelmez sahilde "baloncugiller" şefi olarak orkestramıza yeni elemanlar alacağım. seçmelere gelin. balonunuz ne kadar renkliyse o kadar şanslı olursunuz. selamlar! :d

Yorumlar

yonderly.
yonderly.
2 yıl
gerçekçisin öyle mi? sonuçların iyi olabileceği gerçeğini hiç ihtimal dahilinde görmüyorsun ama. bir şeyler okuyorsun internetten onlara inanıyorsun. bulgular iyimser sen ziyadesiyle "gerçekçisin". net bir şey söylenene kadar kendini bu şekilde yiyip bitireceksin ve bu 11 günün bence boşuna üzülmüş olmanla geçecek. aklını sürekli oraya veriyorsun. kötü yaşanmışlıklarına bakıp bunun da senin bir cezanmış gibi görüyorsun ya da her neyse işte. o kadar kötü şey yaşadım, bu da kötü olacak diyorsun. yanlış. biraz da ağzından güzel laflar çıksın. ben de bilemiyorum ne diyeceğimi sen böyle yaptıkça. günlük konuşmalardan gitsin diyorum bana hemen "ölmeli" bir şeyler söylüyorsun. ben daha ne yapabilirim? ailenin içini de rahatlatman lazım biraz. sen bu kadar umutsuzken nasıl yapabiliyorsun bunu? onlar nasıl iyimser olsun.