dislananmuhendis
bugün ankara'da soğuk bi gece. İcimde soğuk. kalbimde soğumuş. bu gece 3 yıl önce mesaj yazarken elimin ayağımın titrediği insana hiç tepki vermeden mesaj yazdım. buraya içimi dökmek istiyorum. öyle aptal aşıktım ki o zamanlar bana yaptığı nice saygısızlığa katlanmışım. ailesiyle problemi olan birisiydi. ben o zamanlar ailesiyle arasında köprüydüm. eve gitmezdi zorla eve gönderirdim. bildiğiniz adam ettim çocuğu. amateme yatmıştı yine yanindaydim. hep yanindaydim. sorgusuz sualsiz onunlaydim. ama noldu kıymet bilmedi. duygularima hakim oldum ve ayrıldım. üzerinden iki yil geçti. bu gece biraz konuştuk ailesinden bahsetti yine açılmış araları. bu sefer yol gösteren olmayacağım daha fazla derine inmeni istemiyorum dedim ve konuşmayı bitirdim. ne kadar degismisim diyorum. kendi kendime olgunlaştım. herkese kendi hayatı zor gelirmiş benim hayatım zor değildi sadece ben salaktım. bu büyük bi itiraf oldu. İyi geceler uyumayan insanlar...

Yorumlar

anonim
anonim
1 yıl
bence kendini dışlanıyor göstermen yanlış ve yardıma ihtiyacı olan birini dışlaman daha da yanlış ama en çok kendini dışlıyorsun çünkü kendine güvenmiyorsun tekrar bir şey hissetmekten korkuyor ve yardım etmen gereken birine sırtını dönüyorsun yaptığın yanlışyine yardım et ama gerçekten gerçekten değişip güçlendiysen hisslerine hakim olmayı da bil.