persephone
persephone
2 yıl
yakamozdan geceler yapacaktık. en karanlıkta bize bir şans versinlerdi maksat. tutmadı ayla şansımız uyuşmadık geceye bile. sanki sırf biz varız diye barışırlardı birbirine zıt kalmışlıklar. sırf biz varız diye ateş buz, güneş ay olurdu. biri olmaya karar verdiğimiz o an, birbirleri olmaya karar verirlerdi tüm yalnız objeler. bütün bu hayra alametsizlik bizden çıkardı. biz; milyonlarca türümüzün içinde yalnız hissedenler. kader nereden bilecekti.. anlatmayacaktık da.. İşte bu yüzden cezasını çekmeye bile; bi sıfırdan biraz fazla razıydık.

Yorumlar

persephone
persephone
2 yıl
aslında gündüz de uyumuyorum pek fazla :) benim melankolik tarafımı ortaya çıkaran gece mi? kendimce bunu bulmaya çalıştım. ama baktım ki gece bende daha farklı bir yerde. o gündüzün tüm yaralılarını bir araya toplayıp kanatları altına alıyor. bize inadına. "bakın diyor.. bakın benim karanlığım sizden daha fazla.." bizim için bütün günahların kirliliğini kendi siyahlığıyla kamufile ediyor. çünkü yaralayanlar çoktan uyumuşken, yaralılar bir medet umuyor geceden. karanlık bile acıyor halimize. neden hep dertlilerin uykusu kaçar? gecenin şefkatinden işte..