poseydon
poseydon
ben kalabalığı da severim mesela. ama yalnızlığı tercih ederim. kalabalıkta genelde susup bakarım herkese.
bazen dinlerim onları,bazen de dinlemem.bazen duyarım bazen de duymam.
ama dinlediğim zaman genelde pek bir şey katmaz bana bu dinlemeler sıkılır kitabıma doğru koşarak uzaklaşırım kalabalıktan.
evet kitaplar insanın yegane dostları bir de köpekler var tabi. insanı daha bir insan yapan.
daha bir kaliteli ,daha bir mutlu daha bir huzurlu. şimdi diyeceksiniz ki bir günde bu kadar mesaj yazılır mı.
yazacak hiçbir şey bulamadım birkaç gündür. yazacak bir şeyim yok sandım .meğer birikiyormuş içimde, birikmiş. geri dönelim yazımıza tekrardan.
her insanın hayatında adi olduğu bir dönem olmuştur. bazıları çocukken yapmıştır bunu. bazıları gençken, bazıları da hep yapmıştır.
çünkü her çocuk ailesinden korkusundan olabilir , onları utandırmak istemediğinden olabilir elbette ki kardeşine arkadaşına kendi yaptığı bir hatayı , bir yanlışı mal etmiştir başkasına.
adiliği gençliğinde yapanlar kendilerini örnek alacak birini bulamadıklarından ya da yanlış kişiyi örnek almalarından veya kendilerine yol gösterecek birisinin yokluğundan yaparlar bunu.
bu 2 durumda yapanlar kurtarılabilir durumda olanlardır onları kurtarmak için gönül rahatlığıyla çabalayabilirsiniz.
ama hep yapanlar onlardan uzak durunuz. çünkü onlar bencildirler, cimridirler. onlar sadece kendilerini düşünürler, insanları hor görürler ya da görmezler.
yazımın bu kısmında dj akman- seninle ilk defa çalıyor kulaklığımda. nostaljik duygulara girdim şuan.
yüzümde anlamsız bir gülümseme. bir tuhaf oldum. neyse herkes biraz adi olmuştur bir zamanlar bunu aşanlar ,aşamayanlar ve aşmak istemeyenler derken bir de bunun farkında olmayan kısım var ya da farkında değilmiş gibi davranıyorlar.
bunları yazdım yazmazsam adi olacaktım kendime karşı. bunlara herkes katılmayabilir. bu konu hakkındaki düşüncelerinizi merak ediyorum gerçekten. tekrardan iyi geceler..

Cevaplar