poseydon
poseydon
2 yıl
bunaldım evde attım dışarı kendimi. baktım sokağımızdaki köpek dolanıyor. gittim ona yiyecek bir şeyler getirdim evden. taktım kulaklığımı oturuyorum bahçede oturuyorum. köpek geldi bir şirinlikler benimle oynamak istercesine tavırlar. kulaklığımı çıkardım, verdim şarkıyı hoparlörü. köpek biraz daha oynamak istercesine döndükten sonra etrafımda dayanamadı o da kapıldı efkarıma. şimdi beraber hüzünlü hüzünlü dinliyoruz parça listemdeki şarkıları. neden efkarlıyım veya hüzünlüyüm bilmiyorum. köpekcikte katıldı bana biraz üzüldüm onu öyle görünce ama bu nedenini bilmediğim hüznümü paylaşacak bir varlık bulduğum için sevindim biraz. kendim için sevindim, köpek için üzüldüm. ondaki enerjiyi, oynama isteğini hüzne çevirdiğim için. ama sanki beni anlıyormuş gibi mırıldanıyor, ara ara gözlerime bakıyor. gece gece iyi geldi bu köpek bana da ben ona iyi geldim mi bilmiyorum. birazdan anlatmaya da başlarım ona kimseye anlatamadıklarımı. giderse kendim için üzülür onun için sevinirim. sevmem ben dünyadaki varlıkları kendi hüznümle hüzünlendirmeyi, üzmeyi. ama insan anlatmak, konuşmak istiyor ya bazen. onu da boşluğa anlatarak, boşlukla konuşarak hallediyorum da bu aralar. bu durum da nereye kadar gidecek böyle bilmiyorum. boşluk dile gelip “yeter lan! “ diyecek bana en sonunda sonra konuşmayı bırakacağım. dili olmayan bir varlık olacağım çıkacağım bu dünyada. şu içimdeki boşluk hissi bastırdı şimdi tam zamanıydı ya şimdi. İyice tuhaflaştım garipleştim. buna son da veremiyor insan. ah şu şarkıların gözü kör olsun. hayırlı geceler.

Yorumlar

Gerekovic
Gerekovic
2 yıl
anime mi dedin sen :( özledim keretaları :) selam söyle bendne. uzun zaman oldu :/