artemis
artemis
1 yıl
herkese ve her şeye kızgınım. İnsanların içinde rencide edilmeye, kendime rencide olmaya, özgüvenimi kaybetmiş olmama, inancımı yitirmiş olmama, istenmemiş, arzu edilmemiş, sevilmemiş olmaya kızgınım.bunların olmasına müsaade eden herkese ve bunların olmasına ortam hazırlayan her duruma kızgınım. bazı yerlerin önünden geçerken tırnaklarımı avuçlarıma geçiriyorum.bazı lafları hatırlayınca,bazı sesleri duyunca aklıma gelen tek şey kızmak oluyor.sırf düzeltemiyorum diye mi yıkıyorum yoksa düzeltince mükemmel olmaz diye mi parçalanıyorum? çünkü olmaz, biliyorum.tesellisi olmayan hiçbir şey geri gelmeyecek.üzüntümü masaya vurup “al bak bu benim üzüntüm, beni iyileştir, beni daha iyi, daha güzel, daha insaflı biri yap” diyemeyeceğim çünkü benim bir üzüntüm kalmadı.keşke üzgün biri olsaydım, keşke acıdan ölüyor olsaydım.çünkü o zaman muhakkak çaresi bulunurdu.öfkenin yerine aşkı, affetmeyi, insafı koyamazsınız. öfkenin olduğu yerde sadece bir şeyleri yıkma arzusu vardır. öfkenin olduğu yerde güzel anılar yoktur kötü anılar vardır, sevilmemiş olmanın, koskoca dünyada yapayalnız kalmanın, kalabalıklarda boğulmuş olmanın, belediye otobüslerinde ağlamış olmanın, sahilde otururken içinize işleyen soğuğun , çaresizliğin, kandırılmışlığın ruhunuza açtığı derin yaralar vardır.bu yüzden keşke üzülüyor olsam diyorum. üzülüyor olsam bir çaresini bulurdum ancak öfkeliyseniz devamlı aşağıya düşüyorsunuz, devamlı yere çarpıyorsunuz ve bu sadece size zarar veriyor.

Yorumlar

dislananmuhendis
seni en iyi ben anlayabilirim. beni de sen. bitmiyo ofkem gecmiyo. sakin birisi olmak istiyorum olmuyo. dayanamıyorum. canım yaniyo aglayamiyorum aglasam bitcek ama aglayamiyorum. kendimde bazı şeyleri değiştirmeyi öyle çok isterdim ki çok denedim olmadı. fiziksel özellikler değil benligimde olan şeyler hep acı cekiyorum. en çok bu yakiyor canımı. geçmiyor.