parasetamol
parasetamol
sevmek çok zor.bide sevememek var.içinde biriken sevgi parçaçıklarını dogal hayatına bırakmak var.bırakıyorsun onlar yollara serpiliyor.denize dökülüyor.rüzgarla savruluyor.bi bebeğin gülüçüğü, bir kedinin miyav sesi , kuşun ötüsü , belki yağmurun damlası oluyor.işte böyle karışığım .içimde bi sevgi var ve bagımsızlık ilan eder diye korkuyorum.bazen gereksiz heyecanlanmalar yaşıyorum.acaba kendi kendine dopamin adrenalin felan mı vuruyo.

Cevaplar

onumarkamsobee
onumarkamsobee
bu yazinin devami da var biliyorum. ve sıkılmadım devamini bekliyorum. okuyucu kim olur benden baska bilmiyorum ama ben devamini bekliyorum.. insan yazdiklari gibi olamiyor bazen. bazense sirf o yazdiklari gibi olmak istiyor. bazen gercekten oldugunu dusunuyor. sonra oturup aynaya bakiyor ki cok uzak o yazdiklarina. ilkler bir baskadir. ilkler insani büyütür. ilkten sonra toparlandiginda insan duygularini ön plana hic koyamaz. hic diyorum evet. duygudan önce mantigi gelir. o ilkle dibine kadar yasanmissa eger her sey, sonraki gozune carpanlar puf olur ucar gider. o yuzden mantik ister önce. mantik kabul etmis mi bir bakar. mantik tamam demisse isi duygu tarafina aktarir. duygu tam kabul etmese bile mantigim kabul etmis diyip bedenin de kabul edebilir tamamen. bu degisiyor işte. duygu olmayinca pisman olabiliyor bazilari. sanirim konu sapti ben yazarken. burada kalsin o zaman daha fazla sapmadan. sacma siirlerini bilmem ama yazilarinin cogu kafiyeli. ve sacma da degil gibi. en azindan hos oluyor. eski zamanlar da daha iyiydi bence. mektup zamanlari. ulasabilmek icin gosterilen caba..