onumarkamsobee
öyle bir uyumuşum ki yine "ölü gibi" denen tabire uyan bir uyuyuş olmuş bu büyük ihtimalle. en son hatırladığım uyumadan önce müzik açtığım. çalan şarkı da geceyedir küsmelerim olması lazım. emin değilim. hatırladığım bu. bir rüya gördüm, onu da hatırlayamıyorum.. niye hiçbir şeyi hatırlayamıyorum ben? ama bir tahminim var. rüyanın bana bıraktığı bir şey üzerime çökmüş anlaşılan. baska ne olabilir ki bu üzerimdeki? belki de özlemdir. özlem duygusu ne lanet bir sey, değil mi? sizi hic beklemediğiniz bir an vuruyor sizi. tam kafanızı yastığa koymus, uykuya dalmak üzereyken vuruyor sizi can evinizden. uykularınız kaçıyor. özleminizi az da olsa giderebilecek, özlediğiniz varlığa ait bir şey varsa, ona sarılıp uyuyabiliyorsunuz. fakat nasıl biliyor musunuz? gözleriniz yaşarıyor. icinizde olan sey sizi yoruyor. bitkin düşürüyor. duygulariniz tasma noktasina gelmis oluyor. o yaşartıyla, bir yandan da mutlusunuz. çünkü hayatınızda o var. size değer veren, sizi seven, sizi korumak icin elinden geleni yapan, sizin sağlığınız için sizden daha çok endişelenen, sizi kaybetmekten en az sizin onu kaybetmekten korktuğunuz kadar korkan.. hayal değil. evet seviyorum bende. ama cok da özlüyorum. bazen ağır geliyor. bazen acaba ben ona layık mıyım diye düşünüyorum. "anasını satayım ben nasıl layık olacağım ona?" diye soruyorum bazen kendime. cevap bulamıyorum. daha geçen gün buz gibi denizde yürüdüm. dalgalar öyle bir vurdu ki bacaklarıma, kendime getirmeleri için dua ettim. denize dönüp sordum. o bile cevap veremedi. belki de bos yere endiseleniyorum. ama bazi seyleri bilirken de bunlari düşünmemek elde değil. ama biliyorum yersiz bir şey bu. geçer. ömrü hayatında birini çok seversin. onu kaybetmemek icin de elinden gelen her seyi yaparsin. bazen cok saçmalarsın ve ortalık karışır. ama böyle açık açık anlatırsın, her sey hallolur. ne ilginc, degil mi? ama sacmalamadan yapamıyorsun ki. ulan kaybetmekten o kadar korkarken nasıl mantıklı hareket edebilirsin? iste mesele de bu. korkularınız ne olursa, ne icin olursa olsun mantığınızı kaybetmeyin. o mantik kaybolduğunda ne yaptığınızı/yaptığımızı bilmiyoruz. belki de geri dönüşü olmayacak sorunlar yaratıyoruz kendimize. tabi bu sorunlari da çözemiyoruz sonra. daha da fazla üzülüyoruz. iste bu yüzden mantık önemli. "mantıklıyım." demekle de bitmiyor. o mantığı her durumda koruyabilmek önemli. neyse genclik. şarjım yüzde beş kalmış. ben susayım en iyisi. kendinize dikkat ediniz. mantık bu. aslında devam edecektim ama dediğim gibi şarjım yok. bilmiyorum daha ne saçmalarım. ama özledim ulan.

Yorumlar

poseydon
poseydon
1 yıl
anonim bayan bende hep buraya yazıyorum. her zaman yaşadığım şeyleri yazmıyorum çoğu zaman hissettiklerimi ,düşüncelerimi yazıyorum. @oas özlem duyduğum birisi var da o terk etti bu dünyayı. ve ben ona gerektii kadar ilgi gösteremediğime yanıyorum çoğu zaman. sen böyle yazınca onu hatırladım biraz şey oldum .ama iyi oldu en azından böyle yüzü falan geldi aklıma. buldum aile fotoğraflarımıza falan baktım. öyle işte