onumarkamsobee
migrenimle uyuduğum gece bir rüya gördüm. uzun zamandir rüya görmüyorum desem yeridir. belki de görüp ben hatirlamiyorum. ama rüyanın hala etkisindeyim. kacirilmistik. bir kanalizasyona hapsedilmistik ailecek. daha sonra sular cekilmisken yürümeye basladik disariya dogru. ama sadece bizim ailemiz yoktu. bir sürü insan vardi. ustelik bu insanlari konser icin cagirip kacirmislar. kacirildik yani. öyle bir yer ki anlatamiyorum. cikarken böcekler ucustu kafamizin üstünde. cigliklar hatirliyorum. aglayislar... daha sonra yüzeye ciktik ve bir deniz kenarina gelmis olduk. ben kucagima küçük bir cocuk almisim. niye mi? çünkü almazsam ölecekti. ama tasiyamiyordum.. deniz ise sahille bir degildi. yani tam olarak kumsal yoktu. topraklikti kenarlari fakat derin gibi duruyordu su. sular yukselmisti biz yukariya ciktigimizda. son anda cikmistik zaten. kenardan yürürken birden üstünde yürüdüğümüz şeyin eni azaldi. yani orada akrobatlar yuruyebilirdi sadece. birden bagirisma oldu. daha sonra ben sudan yurudum ve derin olmadigini söyledim. boylece insanlar sudan gitmeye de basladilar. tabi bir yandan da gunes batiyor. hani gunes batarken böyle hafif turuncumsu, kizilimsi bir renk olur ya? hah iste. o renk vardi. gün batimi oluyordu.. bir yandan da konseri olan kisinin sesi geliyordu bize dogru. yaklasmistik yani.. ben cocugu tasiyamiyordum ya hani, bana annem yardim etmisti. biz daha sonra konser alanina, diger insanlara ulasinca bir de baktim ki annem kucagindan cocugu birakip geriye dönmüş ve gidiyor. annem bizi birakip gidiyor ! "annee" diye sesleniyorum fakat bana cevap vermiyor. bagiriyorum arkasindan. durmadan bagiriyorum ama annem yavas yavas gözden kayboluyor. nereye diyorum duymuyor. bir seyler mirildaniyor ama ben anlamiyorum. babama annemin gittigini söylüyorum ama o umuramiyor gibi. ariyor annemi telefonundan ama annem acmiyor. benim disimda kimse annemin gidisini umursamiyor. ben korkuyorum ve uyaniyorum. rüya bitiyor burada. ama ben hala etkisindeyim. kimseye de anlatmadim. annemi de arayamadim korkumdan. arasam bir sey oldugunu söyleyecekler diye korkumdan arayamadim. ama olsa zaten bana soylerlerdi, degil mi? simdi gelmis buraya yaziyorum. lanet olsun ki agliyorum. annem niye gidiyor ki? niye duymuyor ki? kendi ölümümden korkmam ama sevdiklerimin gidislerinden korkarim. hem de ölesiye korkarim. annem gitmesin... dayim bugün kardeslerimin fotografini atti. mutlulardi cocuklar. demek ki hicbir sey olmamis. ama beni annem aramadi. fotograflar da babam da yoktu. arayip annemleri endiselendirmek de istemedim. ama sacma bir rüya yüzünden icim icimi yiyor sabahtan beri. kafami mesgul etmek icin gittim dizi izledim yaklasik 4 saat. sonra gittim dera çalıştım. geldim sitede takıldım. yemek yedim. güldüm. konustum. sarki dinledim. ama su lanet olasica yataga girdigim anda ruya yine gözlerimin önüne geldi. "ya alt tarafi bir rüya oas ! ulan annen iyi olmasa ya da baska bir sevdigine bir sey olsa niye senden saklasinlar? sacma sacma seyler düşünüp de niye agliyorsun sen? niye canını sıkıyorsun? mal misin kizim sen? kendine gel! sabah teyzeni arayacaksin ve öğreneceksin insanlarin nasil oldugunu. simdi rahatla.. rahatla annen de cok sevdigin teyziş'in de iyi. ikisi de iyi. bütün ailen iyi. alt tarafi rüya gördün. kizim sen sonucunun kendi ölümün oldugunu gördüğün rüyalarında bile bu kadar etkilenmiyorsun. rüya işte.. hadi simdi cek besmeleni ve uyu. sabah dersin var.." dedi icimdeki çocuk.. teşekkürler çocuk.. kendimi degil de onlarin ölümleri korkutur iste beni. neyse çocuk haklisin ben uyuyorum. rüyaydı ve bitti. keske anneannem olsaydi da ona sarilip uyusaydim yine korktugum bir rüya yüzünden uyuyamadigim diger geceler gibi. ama yok. simdi ise döneceğim bir tarafima ve tişörte sarılıp uyuyacağım.. candan erçetin - yalan şarkısını getirdim aklima çocuk. "dünyada ölümden baskasi yalaann.." kismini.. ölüm bu. elbet bir gün gelecek. ama sevdiklerinin ölümünü görmek, yani senden önce ölmeleri, tasimasi zor bir acı. asla yerinden gitmeyen bir aci. kapanmayan bir yara olusturuyor o acı.. "özledim seni." bu cümleyi her korktugum gecelerde anneanneme söylüyorum. duyar, niye duymasin ki? degil mi ama? bize her zaman "gökten bizi izliyorlar" denmedi mi? izliyorlarsa duyuyorlardir da. memlekete gittigimde ilk isim köye gitmek olacak sanırım.. bu nasil bir gece böyle? nereden nereye getirdi beni.. uzun zamandan sonra ilk defa kendimi sikarak gözyaşı döküyorum. baya bir uzun zamandan sonra hem de. başıma agri girmeden uyusam iyi olacak. bir durup bir akiyor çünkü yaslar. yüzümde kuruyor önceki damlalar ve tam kurudu derken, gecti artık derken digerleri geliyor. sanki önden akanlar öncü birliklermis de arkadan gelenler asıl birlikler.. "dön ve uyu oas." tamam çocuk. uyuyorum işte. susuyorum.. bu geceki gibi olmam sanirim uzun bir süre.. dönerim yine eskiye.. sabah bir konusayim teyzis ile. düzelirim ben..

Yorumlar

bayx
bayx
1 yıl
dünyayı kanalizasyon olduğu aklıma geldi benim. dediğin gibi sevdiklerim benden önce ölmesin fakat onlar da benim acımı çekmesin isterim. yani bir trafik kazasında felaket yaşanması en iyisi. :)