onumarkamsobee
icimde hicbir seye dair istegim yok. ders çalışmam lazım artik ama istemiyorum. uykusuzum, uyuyayım bari biraz daha diyorum ama uyumak istemiyorum. ödev var. yapmak istemiyorum. oturdum teyzeleri ve dayıyı aradım. teyzemin biri acmadi. biri kizlarla kavga ediyoruz diyip notlarini söyledi. mutlu oldum kizlar adina. gercekten mutlu oldum. anneleri ve babalari ilgilenmedi çünkü onlarla. su an gayet iyi duruyorlar.. dayimin sesi yorgun geliyordu ama aradigim icin mutlu oldu. teyziş demişti bana, "biraz daha böyle devam edersen kimse kalmayacak hayatında. ara dayini, teyzelerini." o arattirdi, simdilerde benim aklima geliyor, ben ariyorum. teyziş'i de aradim. "ne halt yedin de aradin bakim cabuk söyle. sabah da yedigin halti söyledin arayip" dedi ve güldü. sabah rüya icin aradigimi söylesem de "hadi sus sus." diyip gülüyor. adim çıkmış abi dokuza. inmiyor da sekize. aslinda bir seye ihtiyacim var diye de aramam hic. ama niyeyse ailede böyle bir algi var. normalde aramiyorum diye sanirim:d sonra her zamanki gibi "hadi kapat yoruldum." dedi ve güldü. seviyorum hepsini.. özlemişim. babami yine aramadim ama. niye bilmiyorum. aramiyorum. o da beni aramiyor. biz de böyleyiz sanırım.. seviyorum babami. ama aramiyorum. konusamiyorum çünkü telefonda. standart cümleler kuruyoruz ve kapatiyoruz. konusamiyoruz. belki benden telefon bekliyor, belki de arayip aramadigimi umursamiyor. bilmiyorum. neyse ben en iyisi gidip bir seylerle ugrasayim..

Yorumlar