onumarkamsobee
onumarkamsobee
ellerim kollarım bağlı sanırım. emin değilim.. belki de bağlı değil ama bana bağlı geliyordur. kim bilebilir? benim bilmem lazım mantıken, değil mi? ama bilmiyorum. bilmediğim gibi de öğrenmeye de çalışmıyorum sanırım. bir insan nasıl olur da pozitiflik dağıtırkem, bir anda suratsız birine dönüşür? "çekilmez bir adam oldum yine.. uykusuz, aksi, lanet.. " İşte bakın bu güzelim şarkıda da geçen sözler gibi.. çekilmez biri oldum yine. oysaki ne de hoş bir gündü.. rüzgarla karışık yağmurda yürümek ile başlamıştı benim için gün sabahın 08.30'unda. yağmur diyoruö yağmur! hem de rüzgarla beraber! daha ne kadar güzel olabilir bir günün başlangıcı? sonrasında birkaç dava izlemi ve oradan arkadaşa gidilip erişte yenmesi. sonrasında da oynanan saatlerce okey var. yalnız eriştenin tadı hala damağımda. okeyin tadı ise başka. uzun uzun zaman olmuştu bugünkü dörtlü okey masasında birleşmeyeli. güzeldi.. sonra yurda yürüyüş başladı. soğuk öyle bir işledi ki içime... yüzüm öyle bir dondu ki.. sonunda "ben üşüdüm! :d" diyebildim. üşüdüm çünkü. İyi de geldi sanki.. kendime getirdi gibi beni biraz.. geldim geldim. kendime geldim. yurtta bir türk kahvesi yapacaktım. öyle istekliydim ki anlatamam. ama işte ne olduysa o an oldu. ben birden yine içime kapandım. nasıl oldu, niye oldu bilmiyorum. sebebini ben dr bilmiyorum. şu an aklımdan bir sürü düşünce geçiyor sanki. yetişemiyorum hızlarına. bana gelip bu kendini kaybedip dalış gidişlerin sebebini sorsanız, size verecek bir cevabım olamaz. suratınıza boş boş bakarım.. İçimden de "bir cevabım var mı? hayır yook, üstüme gelmeyin.. faydası yok sözlerimin. bildiğini okuyor hayat her nasıl olsaa!" şrklinde sözleri olan gripin'in bir cevabım var mı? adlı parçası geçer. gerçekten de hayat bildiğini okuyor. hani "labirent" diye bir seri var ya? İlki var onun. "ölümcül kaçış". oradaki labirent her zaman değişiyor. bir gğn aynı kalıyor sadece. gündüz yerini yavaş yavaş geceye bırakırken labirent de değişiyor. senin elinde olmuyor. sen de her gün baştan çözmeye çalışıyorsun o labirenti. ama olmuyor.. İşte hayat da buna benziyor. bir labirent gibi. sadece bahsettiğim labirentten bir gün bir çıkış yolu bulunuyor. ama bu hayattan kaçış yok gibi. en azından ben bulamadım. her gün, hatta her saat, her dakika, her saniye değişiyor bu labirent. sen bir kısmını çözdüğünğ sanırken, başka bir yeri çıkıyor ve bir de bakmışsın ki en başa dönmüşsğn. daha doğrusu yeni gelen labirentte sen hiç hareket edememişsin aslında. öyle bir izlenim oluyor. en azından bir iki ders almış oluyorsun öncekilerden. o dersler sayesinde de güçleniyorsun. yemi labirente daha güçlü bir sen giriyor. bu da bir kazançtır, değil mi? bence kazançtır. her ne kadar kaçmayı başaramamış olsak da bir şeyler öğrenmiş oluyoruz. ki hayattan biz bizim istediğimiz zaman kaçamıyoruz. biz orada yaşamayı öğrenmeliyiz kuralına göre. bunu ne kadar başarabiliriz, bilemiyorum. ama az biraz başarırız. bu da bir şeydir. yavaş yavaş başarımız artacak ve bu hayatta ayakta kalacağız.. kendimize güvenmemiz gerekiyor sanırım biraz. her değişime deriiin bir nefes alıp damak lazım sanki. bugünlük bu kadar yeter sanki, ne dersiniz? erken yazdım bu akşam biraz. anca bu kadar yazmadan durabildim gibi ama aslında içimi bunaltan bir şey de yoktu görünürde. görününe aldanmamak lazımmış. dışa değil, içe bakmak lazım.. İyi akşamlat.. @herseyeyokdiynadam ben bulamadım. unuttum sanma :d

Cevaplar

onumarkamsobee
onumarkamsobee
dusunuyor musun yapmayi?