poseydon
poseydon
1 yıl
neden bu kadar çok düşünüyoruz. neden bu kadar çok düşünce var kafamızda. sanırım bir tek o kaldı bizde. ve bu yüzdendir ki bu kadar çok düşünüyor hüzünleniyor ve tekrar tekrar düşünüyoruz ve yine hüzünleniyoruz. sadece o düşünceler kaldi ve var bizi hayata bağlayan. düşündükçe yaşadığımızı hissediyor hüzünlendikçe daha bir hissediyoruz nefes aldığımızı. dinlediğimiz müzikler okuduğumuz kitaplar bile neredeyse sadece daha çok düşünmek ve daha çok düşüncemiz olması içinmiş gibi geliyor artık. peki neden artık düşüncelerimizde bile mutlu olamıyoruz. hep bir melankoli halindeyiz neredeyse. o kadar çok düşünüyoruz ki ne halde olduğumuzu ne durumlara geldiğimizi umursamaz olduk. bu bize çok mu yakışıyor. bilemiyorum. herkes bizim hakkımızda bir şeyler bildiğini sanıyor . bir şeyler bildiğini öne sürüyor ,iddia ediyor. biz bile bilmezken kendi hakkımızda çoğu şeyi insanlar nasıl oluyor da bu kadar bilgiçlik taslayabiliyor bu konuda. bu özgüvenlerinden mi kaynaklanıyor veya bu onları umursamadığımız için gösterdiğimiz hoşgörüye benzeyen suskunlulumuzdan mi destek alıyorlar onu da bilemiyorum. her şey bir galibaya bu kadar bağlıyken nasıl bu kadar emin olabiliyorlar. onlarınki henüz tez aşamasında bile değil ve onlar gerçekten bunun böyle olduğunu sanki evrensel bir kararla gerçeklikle nitelendirerek bir şeyler öne sürüp bunlara inandıkları gibi başkalarını da bunlara inanması için ikna çabalarına giriyor ve olur olmadık yerde sürekli kendilerinden çok bizimle ilgili bir şeyler mırıldanıyorlar. bize haber vermeksizin izin almaksızın bizim hakkımızda kendi uydurdukları gerçeklikleri öne sürüyor söz konusu yapıyorlar. peki neden. bununla ilgili de bir teorim olabilir. kendilerini dile getirmekten korktukları ve çekindikleri için olabilir. bizim hakkımızda konuşmak daha kolay geldiği için de olabilir. biz de bahsetmeyi sevmeyiz pek kendimizden. çünkü kimsenin gerçekten dinlemediğini biliriz bizi. ama biz öyle durup diğerleri hakkında atıflarda bulunmuyoruz. bu da bizim insanlığımızdan kaynaklanıyor olacak ki . bunu onlara tavsiye dahi etmiyoruz. çünkü onlar da bu şekilde bir şeyler başarmaya çalışmaya çalıştıklarını sanma aşamasında bizi engel gibi görmesinler varlığımızdan bi haber devam etsinler yaptıklarını yapmaya. hayırlı geceler. kafamda deli düşünceler.

Yorumlar