poseydon
poseydon
1 yıl
bugün aslında hiçbir şey yapmadığım ve akşama kadar evde boş boş oturduğum halde ve yapacak yapmam gereken herhangi bir şey olmamasına rağmen sanki bir şeyler eksik ve yapmam gereken bir şey yokmuş hissine kapılıp bir şeyler yapma düşüncesine öyle çaresizce kapılıp sarıldım ki. tabiki bununla beraber yine hiçbir şey yapmadım. ama neden tüm günümü evde sadece oturarak geçirdim. bunun hakkında bir bilgim bir tavrım yok,olmadı. nedenini bilmediğim bu hissiyata öyle bağlanmışım ki. geçen haftalarda yaşadığım o karanlığı arar oldum. en azından elimde bir vazgeçilmişliğim vardı. şimdi o kadar boşluktayım ki. ara da kaldım ve en zoru da bu galiba. hiçbir şeyin ne eksikliğini ne de fazlalığını hissetmiyorum. kendimle ,çevremle ve dünya ile ilgili hiçbir şey düşünmüyorum. öyle çekildim kabuğuma ama onun bile varlığından şüpheye düşecek bir güç bulamıyorum içimde. galiba artık güçlü olmaktan da sıkıldım. İstemiyorum artık ne güçlü olmak ne de güçlü görünmek. İnsanları umursamadan her gün alıştığım şekilde yaşamaya devam etmek istiyorum. bunu istediğim de şüpheli. öyle dışarıdan hiçbir müdahale olmadan yaşamak. kimseye cevap vermek istemiyorum mesela. bundan dolayı kimsenin bana soru sormasını da istemiyorum. zaten en son ne zaman sorulan bir soruya cevap verdim onu da hatırlamıyorum. kimseye naber demedim. artık sayılı kelimelerle konuşuyorum her gün. fazlasını ne söylemek istiyorum ne de mecalim var daha fazlasına.

Yorumlar