poseydon
poseydon
1 yıl
yalnızlığım neden bu kadar mükemmelsin. ve ne ara bu kadar mükemmel oldun. seni bu kadar mükemmel yapan ben miyim. yoksa sen kendini mi bu kadar mükemmelleştirdin. ve nasıl oluyorda hep seninle baş başa kalıyoruz. önceden sadece geceleri gelirdin artık her zaman geliyorsun ve hissettiriyorsun kendini. artık yalandan da olsa birileri ile konuşmak , paylaşmak istiyorum lanet olasıca yalnızlığımı. artık teklikten çıkıp ben den çıkıp biz olmak istiyorum. ama yalandan bile olsa herkes ile olmuyor. nasıl bu kadar bıkmış iken herkesle her önüme gelenle paylaşmak istediğim halde terk edemiyorum seni. ah!, yalnızlığım. sen ne ara bu kadar yapıştın üstüme veya ben ne ara bu kadar bağlandım sana. herkese bol yıldızlı geceler. gökyüzü de pek cüretkar bu gece. gösteriyor bütün kapkaranlığını ve içindeki kendi pırıltılarılarıyla ışık saçan yıldızları. bu gece de oturmayacaksak balkonda ya da bakmayacaksak penceremizden dışarıya ne anlamı kalır böylesine muazzam bir güzelliğin. yine çok anlamı kalır da çok anlamlı olur da biz kaçırmış oluruz bu güzelliği ve içindeki anlamları. ya da bizim kattığımız, kendimizden kattığımız o anlamları.

Yorumlar

oylesinebiri
oylesinebiri
1 yıl
insan alışınca yalnızlığa kimse gelip bozsun istemiyor. arada böyle biri olsun sevip sevilmek istemiyor değil ama yalnızlıgı sevmeye başlayınca insan sonunu getiremiyor. hem yalnızlıkta kayboluyor hem kendini buluyor, hem ilaç gibi hem de zehir ama vazgeçemiyosun işte