poseydon
poseydon
gökyüzünün bir kısmı öylesine karanlik ki . aldirmadan asagisindaki ışıklara kapkaranlik. nasil oluyor da hiç bir isiga aldirmadan böylesine içim gibi kapkaranlık. zifiri karanlik oluyor. yıldızları bile gölgelemiş yervermemis o karanlık kısmında gökyüzü. sonra bir uçak geçiyor o karanlık kısımdan. bir yıldızın aşırı düzgün ve bir rotaya sahip gibi kaymasını anımsattı bana. sonra ucakta kayboldu gökyüzünün karanlığında. bu gökyüzü diyorum;nasıl oluyor dabana benim icimin karanlığını gözlerimle görme fırsatını veriyor. sanki yeterince hissetmiyormusum gibi icimde bir de duyu organlarima hitap etmeye basladibu karanlığım. yalnız içimden ne bir ucak geçiyor ne de bir yıldız var artik. gokyuzunu bile terketmisken yıldızlar benim içimde ne isleri vardi. onlarında görünmesi gereken baskayerler baska insanlar varr. hembana gorrunup veya benimicime hapsolup ne yapacaklar ki. o karanligi aydinlatanayacaklarini bile bile o karanligin onlari bile yutacagini bile bile. yeter artik diyorum da yetmiyor. karanligim bile hep daha fazlasini istiyor. ben galiba bende daha fazla karanlık istiyorum. bir güneş tutulsa veya altı ay karanlıkta yasasam yadırgar,şikayet eder miyim saniyorsunuz.siz ne sanarsaniz sanın ben bu durumune yadirgar ne de sikayet ederim. zaten bu durumdan şikayetçi olsam ne olacak. hem karanlığa ayıp etmiş olurum. bu durumda geceyi de küstürürüm kendime. ben gecenin bana küsmesini istemiyorum ki hem. ne o bana küssün ne de ben ona. ben geceyle bir ittifak yapmış gibi ama öyle sonradan bozulan veya bir tarafın diger tarafı yenemediği için olanlardan değil samimi bir ittifak.

Cevaplar

poseydon
poseydon
@hayalikarakter gayet de guzel dersin. turgut uyar da güzel demiş. bu karanlık böyle iyi .aferin tanrı'ya. herkes uyusun! hırsızlar,polisler,açlar,toklar herkes uyusun.