onumarkamsobee
onumarkamsobee
sinirden delirmemek icin zor durdum bugün. bugün ilk defa birinin üstüne yürüdüm. bildigin yürüdüm. bana gelip "bir ... yüzünden bizimle kac kere tartistin" diyor. ulan sen bu konuyu büyütüp kac kere önüme geldin? kac kere hak etmediğim sekilde davrandin bana? a bu arada biz "hukuk" fakültesi olabiliriz fakat bizim secimlerimiz daha usulsüz ve daha toplanti yeter sayisini saglayamiyor. evet beyler bayanlar, bir hukuk fakultesinde de usulsüz bir şekilde secim oldu. sonuc mu? secim iptal. gülsem mi aglasam mi bilmiyorum. tek bildigim su konunun bir an önce kapanmasini istedigim. çünkü su secim yüzünden millet arkadaslariyla düşman olacak. aralari bozulacak insanlarin bos yere. kafami rahatlatmak icin yurda gelip uyuyorum bu sefer de rüyalar rahat bırakmiyor. aksam 7 bucuk gibi uyudum. uyandigimda 22.00 idi saat. loknes'in bana dedigi sey "oas sen cok sayikladin. tam hatirlamiyorum ne dedigini ama sen cok sayikladin." rüya gördüğümü biliyorum ama hatırlamıyorum. daha sonra yine uyudum. bir ara 2-3 saniyeligine gözümü actigimi ve loknes'i cagirdigimi ama onun olmadigini hatirliyorum. sanirim ben bundan önce gördüm o ruyayi. ruya degil aslinda, kabus. ben su yurt balkonlarindan asagi indim. niye mi? kucuk cocuklar yine boguluyor diye. ayni rüya! rüya görmekten nefret ediyorum! görmem görmem ama görürsem de ayni ruyalari görüyorum genelde. gecen sefer kurtarmak icin cok ugrasmistim coxuklari. bu sefer ise o kadar ugrasamadim. annemi aradim. sonra bir sey oldu ve ben anneme sonradan döndüm. annemin bana mesaji vardi "ben ona güveniyorum. korkma o kurtaracak oas." (orada bir isim yazdi ama su an yazamiyorum buraya.) ben yine de yerimde duramayip balkondan asagi atlamaya basladim. sonra kostum deniz fenerinin oraya kadar. samsun'da oluyor bu olay. bir deniz fenerinin dibinde. buz gibi hava ve denizin icinde. kayaliklarda. kosa kosa o kayaliklara gittim. bir sey yapamiyorum ama ben! lanet olsun ki yapamiyorum! kurtaramiyorum! tam elimi atacağım ama beni durduruyorlar. "yapma! yapma sakın! patlarlar yapma!" hemen elimi cekiyorum sonra. cocuklar icin korkuyorum. cocuklar karsimda donuyorlar. kucukler daha. 5-6 yaslarinda kiz-erkek karışık sanirim. ama ben cogunluk erkek hatirliyorum. kenara cekiyorlar beni. ben ise "hayir! yok hayir' diyorum. bunu sesli de söylemişim. loknes duymus. o bana seslendi. hatirliyorum. o zaman rüya oldugunu anladim. sonrasini hatirlamiyorum. aglayamadim kabusumda. ben yine aglamadim! lanet olasica ben ruyada bile duygusuzdum! bu duygularim nerede benim? niye gelmiyorlar? sonrasini hatirlamiyorum. rüyamda bayildim sanırım. gözümü actigimda kimse yoktu kayalikli denizde. kurtardigini söylediler bana onun.. o gelip kurtarmis. annem hakli çıktı yani.. sonra ben onun evine gidiyorum. boynuna atlayip tesekkur ettigimi söylüyorum. sonra uyaniyorum.. burada loknes'i goremeyip geri uyudum galiba ben. bunu sevgilime yazarken kendimi tutamadim ve gözümden yaslar akti. tutamadim ki... simdi de akiyor.. ama bu sefer kendimi tutuyorum. o kadar rahat akamiyorlar.. kendimi iyi hissetmiyorum. ben rüya görmek istemiyorum. niye böyle rüyalar gördüğümü de bilmiyorum. bu rüyayı ikinci kez gördüğümü hissediyorum. camurlar vardi ruyada. yagmur yagiyordu sanirim bir de. emin degilim yagmurdan. bugünü sevmedim ben. ben kalkip bu ruyadan sonra anneannemin gelip bana sarilmasini istiyorum. hep öyle yapardi. o ben uyandigimda yanina çağırır yatirirdi. nasil oluyor anlamiyorum. ben bu dunyayi anlayamadim sanirim. kurallar belli kabul ediyorum. ama senin okudugun fakültede sen adaletli olmayi, kurallari öğreniyorsun. buna ragmen hala usulsüz mü davraniyorsun? ulan ben niye okuyorum o zaman o okulda ?! sen niye okuyorsun? bir de hatanizin farkinda olan kisi dilekce vermeye gidip, haksizligi gözler önüne serdiginde onun üstüne yürümüşsünüz. ben daha bir sey diyemiyorum. okuduklari bölümün hakkini veremez bizimkiler, ben bunu anladım bugün o okulda. uzaktan izledim ve bunu anladim. bir de icinde olsam ne olacakti acaba? hepsi birbirinin arkadasiydi. özellikle ikisi. sonra ne oldu? biri digerine resmen bozuk yapti... arkasindan konusup yüzüne o kelimeleri söyleyemiyor kimse. herkes arkadan kuyu kazma derdinde bu dünyada. ama herkes bir gun o kazdigi kuyu yüzünden kendisine zarar veriyor. bunu anlayamiyorlar. ve yine devam ediyorlar. bugün cidden hakim olamadim kendime. cidden bugün birinin suratina yapistirmak istedim. beni ne mi tuttu? bana yakismazdi. zaten karsi tarafin da istedigi buydu.. su yataktan cikmak istemiyorum. su telefonu kapatip, acmak istemiyorum. annemle konusurken tasasiz bir ses tonu icin ugrastim yine. konuyu kendime getirmeden kardeslerim ve ev üzerinde döndürdüm. babam gelince de kapattim telefonu. niye konusamiyorum ki ben onunla? niye yani? niye biz telefon özürlüyüz babamla birbirimize? o da beni arayip sormaz. annemden öğrenir. ben de ya teyzemden ya da annemden öğrenirim. sanirim biz hep böyle olacagiz. hep birbirimize uzak.. keske tek derdimiz ignede korktugumuz icin hasta olmaktan kacinmak olsaydi. beni genelde igne pakliyordu da. bende korkardim. hatta saglik ocaginda kacmisim sanirim hemsire vuracakken.. babam benimle cok ugrasirdi ben igne vurulurken. "aglayacak kii, agliyor kiii:d" derdi. resmen gülerdi. ben de gozumden yaslar aka aka "aglamiyoruuuum. aglamiyoruuuummmm!" diyerek kahkaha atardim. o sirada fark etmezdim ignenin vuruldugunu. sonradan anladim babamin benim dikkatimi dagitmaya calistigini. bazen annem degil o yanimda olurdu benim. bu konu buraya nasil geldi bilmiyorum ama ben doldum sanirim. ben baya baya dolmusum. ne konuda doldugumu da bilmiyorum.. günaydın banaaa. size de gunaydiin.. haksizliklarla dolu bir günün ardindan, simdi de oturup hukuki dersler calismam lazim. bu kitaplari okusam ne oluyor ki? öğrensem ne oluyor? benle ayni konuyu öğrenen insan yine usulsüz davraniyor. ama ben onun gibi olmayacagim. ben onlar gibi olmayacagim.

Cevaplar

anonim
anonim
sen gel buraya bi konuşalım biz. (benim ben :d)