poseydon
poseydon
herkes hepimiz az biraz da olsa hayatımızı kontrol etmek isteriz. hayatımızın kontrolü bizde olsun isteriz de gerçekten yapabilir, başarabilir miyiz bunu. ya da ne kadar başarırız. İstediğimiz kadar olur mu? genel de olmaz. aslında olur da istediğimiz kadar olmaz. ve bu daha bir önem daha bir güzellik katar hayatımıza her ne kadar değerini bilmesek bunu anlamasak ta. neden bu kadar çok kontrol etmek istiyoruz. kendi hayatımızı, çevremizdekilerin ve başkalarının hayatını, hatta bazen tüm İnsanların hayatını, insanlığın hayatını. hepimiz biliyoruz ki kontrol etmek her şeyi, kontrol altında tutmak neredeyse imkansızdır hatta imkansızdır. belki de bizim bu kadar kontrol düşkünü olmamız onun parça parça mümkün ancak bütün olarak imkansızlığında saklıdır. nasıl oluyor da bu kadar basit varlıklar olduğumuz halde, yapmamız gereken şeyler dahi belirli ve ortak olduğu halde kendimizi bu kadar karmaşık, tuhaf ve içinden çıkamayacağımız yapmamız gerekenleri yapmadığımız halde onların olmasını beklemek ve yapmış gibi büyük bir öz güvenle bunu göğsümüzü kabartarak istiyoruz. İşte tam burada bizlerin yani İnsanların neredeyse hepimizin aynı olduğu kısıma gelmiş bulunduk. ve bütün insanlıkla ortak olan bu özelliklerimize rağmen kendimizin geri kalan tüm insanlardan daha farklı olduğumuzu ileri sürme konusunda öz güvenimizi bir kez daha gösteririz. buradan sonrasında birazda rüyalardan bahis etmek istiyorum. İyi - kötü, korkulu veya sevinçli ve daha bir çok sınıflandırmaya ayırabileceğimiz uykumuzdaki o görüntüleri görüyor hatta yaşıyoruz da nedense çoğu zaman hatırlamakta zorluk çekiyor, hatirlayamiyoruz. ancak uyandığımızdaki o hissi unutmuyoruz. nasıl unutabiliriz ki. bir de rüyalarımızı kontrol etme durumu var. yukarıdaki konuyla bağlantılı olduğu için bu kısma da değinmek istiyorum. kontrole olan düşkünlüğümüz rüyalarımıza bile bulaşmamışken nasıl oluyor da rahat edemiyoruz diye düşünmekten kendimizi alıkoyamıyoruz. hepimizin rüyalarını kontrol etme çabasına girdiğimiz zamanlar olmuştur. peki neden. bırakalım da ne olacaksa olsun. tamam belki gerçek hayatta korkuyoruz olacaklardan da en azından rüyalarimizda bari bırakalım ne olacaksa olsun. zaten biz ne kadar müdahale ve kontrol etmeye çalışıp bunun çabasına girsekte sonuçta her şey olması gerektiği gibk olmuş ve her şey olacağına varmış veye varacaktır. her şeyi de kontrol etmesek ne kaybederiz. belki bunu cevaplayamam ancak ne kazanacağımız konusunda bir kaç düşüncem var. en azından boş çabalara girişip zamanımızdan, enerjimizden ve gereksizce kapılacağımız umutsuzluk ve içine dusecegimiz hayal kırıklığından kurtulmuş ve daha fazla yaşama fırsatı bulmuş oluruz. tabi ki ne kadar yaşayacağımız bize bağlı. ne ladar yaşıyoruz veya ne kadar yaşamak istiyoruz. İste her sey bu istek ve beklentide bitiyor. hepinize iyi geceler.

Cevaplar

poseydon
poseydon
@hayalikarakter gerçekten yaşamayı bencillikle ozdeslestirmek ve bunu kontrole bağlamak büyük bir bencillik, kendimizi kandırmışlık ve paylaşmayı reddettiğimiz düşünce ve yaşayış tarzimizin kendimizi kandirdigimiz kısmıdır. ve ancak bu şekilde inanırız ya da tatmin olduğumuzu saniriz da aslında onu bile tam olarak nasıl yapacağımızı ve nasil olduğunu bilmeyiz,bilemeyiz.