onumarkamsobee
bugün yasadigim stresi sanirim daha fazlasini yasayacagim.. o zaman gelene kadar en beteri bu galiba. ya da ben kendi kendimi stresli gibi hissettiriyorum.. yani aslında bende stresin "s"i yok.. kim bilir? su üst gecitte durup yolu izliyorum. ne cok taşıt geciyor öyle.. zamanimiz daraliyor. her gecen saniye biraz daha yaklasiyoruz nihai sona.. herkesin yetismesi gereken bir yer var. herkesin bir isi var. bir bu tarafa bir öbür tarafa dogru hareket ediyorlar. herkesin bir acelesi var. tüm insanlar bencil. biri çıkıp "hayir! ben insanlari düşünüyorum en cok!" dese bile nafile. o da içinden kendi hirslarina yenik düşüp, kendisi icin cabaliyor. biliyor musunuz ben yaklaşık 4 sene önce memlekette bir üst gecitte durup yine böyle yolu izlemistim. ama o zamanlar atlama düşüncem vardi. o anda yasamaya karar verip ayakta kalmayi secmistim. simdi de yasamayi istiyorum. su an bunlari niye düşünüyorum? bilmiyorum. kendinize dikkat edin gencler. herkese hayata yeniden baslamak icin önüne bir dönüm noktasi cikar.

Yorumlar

onumarkamsobee
aynen öyle dedim hoyrat. ben bir zamanlar o üst gecitten atlamayi düşünmüştüm. neredeyse her gun oradan geciyordum. simdi gecerken sadece "ne kadar sacmaymis" deyip geciyorum :) dönüm noktalari senin de dedigin gibi bitmez. hala bazi konularda denk gelir secimler. her yeni gün yeni bir baslangic olmuyor bazen. insanin sıkıntıları da tasiniyor çünkü o yeni güne. onlarla ugrasiyor yine insan. istedigi kadar yeni sayfa, yeni baslangic densin. ayni seyler devam ediyor.