onumarkamsobee
onumarkamsobee
o nasıl bir animeydi öyle? 3 gece mi bu animeye verdiğim için pişman değilim. hatta ders çalışmadığım için de pişman değilim. niye olayım? şimdi ise bir barış manço - yaz dostum açtım ve bu yazıyı yazıyorum :d evet efendim. ben anime manyağı değildim ve hala değilim. ama şu animeyi 3 sezon izledim. ve oradaki oyuncularla birlikte yüreğim hop oturup, hop kalktı. ne telefona baktım, ne siteye baktım ne de başkalarını duydum. öyle bir odaklandım ki, sanırsın lisedeki matematik sorusu çözerkenki oas. o derece artık. bunu anca lisedeki arkadaşlar anlar ama olsun :d neyse dağıtma ulan konuyu hafıza! evet.... heyecanlarına, sevinçlerine, hüzünlerine ortak oldum. onlarla beraber içim kan ağladı bazen.. hele bugün, gözümden akan yaşları tutamadım. o sahne neydi öyle? bütün takım tek bir kişide birleşti. o kişiye "sana güveniyoruz!" dediler.. ben o anda işte o tek kişi oldum. onun içinde gibiydim sanki.. ama bir insanın üstünde oluşan baskının etkilerini de biliyorum. çok zor.. hiçbir zaman vazgeçmediler! asla vazgeçmediler! kaybedeceklerini bilmelerine rağmen, vazgeçmeyerek en iyi oyunlarını oynadılar. eğlenmeye baktılar.. birbirlerine güvendiler. birbirlerinin yardımına koştular. kazanmak da kaybetmek de bir ekip işiydi. farkındayım az biraz arka sokaklar'ın rıza baba'sının sözü gibi oldu :d "yaşamak da ölmek de bir ekip işi." derdi kendileri.. neyse... güven duyguları vardı. birbirlerine güven. "güven" diyorum be "güven"! şaşırıyorum.. biz şu an kimseye güvenemiyoruz.hatta kendimize bile güvenemiyoruz. ama onlar durmuş bir takım olarak birbirlerine güveniyorlar. hem de ne güven! "İmrenmedim, kıskanmadım.." desem yalan olur.. biz niye güvenemiyoruz öyle? niye benciliz? böyle olduğumuz için belki de başarılı olamıyoruzdur bazı şeylerde.. kim bilir? güven eksikliğimizin sebebi yaşadıklarımız, değil mi? bilemiyorum.. İnsan ne yaşarsa yaşasın içinde bir parça da olsa güven kırıntısı kalıyor. mesele o güven kırıntısını orada her daim tutmaktan çok varlığını unutmamak sanırım. şimdi diyeceksiniz ki "anime oas o." ne olmuş anime ise? animeler de ders vermez mi kardeşlik? ben bunun 4. sezonunu bekliyorum. gelse de izlesek.. en azından insan olduğumu hissettiriyor. duygularımın olduğunu fark ediyorum.. öyle işte.. mutluyum şu an :d hem de baya mutluyum :d barış manço da etkili olabilir bu durumda :d ama sanırım en çok şu anime beni kendime getirdi. yatıp uyumak istiyordum. fakat ders de çalışabilirim. şüpheli... ben hala o animenin bende hissettirdiklerini anlamlandırmaya çalışacağım belki de..

Cevaplar

zorakimuhendis
zorakimuhendis
fazla yok zaten.hepsi el ile çizildiğinden fazla yok.ama herbiri en az 5 er kez izlenecek kalitede.
kaze tachinu yu 10 defadan fazla izlemiş olabilirim.