poseydon
poseydon
1 yıl
abartmasak bu kadar her şeyi daha iyi olabilirdik belki. ne yaparsak fazlasıyla yaptığımızdan belki de bu kazanamayışlarımız ve hatta bazen kaybedişlerimiz. düşünüyoruz abartıyoruz, seviyoruz abartıyoruz, geliyoruz, gidiyoruz, bakıyoruz, duygularımızı ve hislerimizi kısacası abartabileceğimiz her şeyi abartıyoruz. peki ne geçiyor elimize bu yaptığımız durumların ardından. galiba sorunda burada bir şey geçemiyor ne elimize, ne dilimize, ne düşüncelerimize ne de kalbimize. elbet bize bir katkısı oluyor gibi bunların ancak biz ne kadar istiyoruz bu katkıları ya da biz böyle bir katkı istiyor muyuz. nasıl desem sanki ölmek istemiyor gibiyiz ama yaşayamıyoruz da. bunu da abartıyor karara varamıyoruz bir türlü ya da nasıl oluyor ise hep mi kendimiz için yanlış kararlarda bulunabilmek konusunda istikrarlı bir ısrarcılık bulunuyor üstümüzde. nasıl geceleri uyuyamadığımızda tavana bakarken doluyorsa gözlerimiz çoğu zaman odanın o karanlığında öyle iste. oda ne karanlıkta olsa o tavanı hep görüyoruz nasılsa bu da içimizin daha karanlık olmasından kaynaklı galiba. biz denize bakınca veya yürüyünce kumsalında biraz rahata erenler rahat yaşayamıyoruz bur türlü. hep bir şey eksikmiş gibi geliyor ama neyin eksik olduğunu bilmiyoruz ya da bildiğimizin farkında değiliz. yine bir kandırmaca oynuyoruz belki de kendi kendimize. bu aksam sokağımızdaki hiçbir sokak lambası yanmıyor. bu durum pek bir hoş bana göre. sokağın başına geçip ileri doğru baktım biraz ve gözümü rahatsız eden hiçbir yapay ışık olmaması iyi geldi biraz bana.sessiz boş ve karanlık olan sokakta yavaş adımlarla yürüdüm biraz. yine geldi gözlerime ve düşüncelerime dalma bir dalma hali. ne zaman fırsat bulsa geliyor bu dalma hali ve bir turlu gitmek bilmiyor. belki de gitmeyi bilmiyordur diye düşündüm. öyleyse ben ne yapacaktım. uyumak isteyen vücuduma olanca gücüyle direnen beynim büyük bir mücadele içindeler şu anda. kendi içimizde ki bu anlamsız savaşlardan sadece biriydi bu, diğer niceleri gibi. bu savaşları hangi taraf kazansa biz kazanmış oluyoruz da kaybedince de yine biz kaybediyoruz harabelerin içinde. yıkılan, kırılan, kazandığımız için eli havaya kaldırılan ve kazanamadığımız için kanlar içinde yerde yatan. hangisi olacağımıza bile karar veremiyoruz bu durumların içinde. elbette hepimizin içinde bir kazanma hırsı var ama bunun aksi de biziz yine. bu kararsızlık durumunu da abartmışız biraz.

Yorumlar

anonim
anonim
1 yıl
o zaman abartasanda bu kadar uzun yazmasan ne olur
poseydon
poseydon
1 yıl
bunu da abartmışım bağımlılık gibi bir şey oldu bu. daha uzun yazilarım da var ve olacak gibi.
Gerekovic
Gerekovic
1 yıl
yaz yaz uzun. uzun yazi candir ama okumasi sıkıntı bazilarimiz icin. gözlük dagitmaya baslamalisin:d
poseydon
poseydon
1 yıl
@oas beraber sponsor olmalıyız bu durumdan sıkıntı çekenlere. hahaha😀
Gerekovic
Gerekovic
1 yıl
bence de olmaliyiz. durdurumiyoruz efendim kendimizi 😂 ben bi memleketteki gozlukcuyle mi gorussem yoksa su bizim avukat baskanimiz midir yoksa kaymakamimiz midir ne onla mi gorussem? madem bizi tasidi, az yardimci olsun demi 😂😂