artemis
artemis
1 yıl
çocukken her şey daha güzeldi.babam beni bebekken dizlerine koyup öyle uyuturmuş.tek çocuk olduğum ve hastalıklarla büyüdüğüm için el bebek gül bebek gibi bakmış.hala da buna devam ediyor.her gün illa ki bir çikolata alıp gelirdi.ben hep ailemin kanatları altında büyüdüm.düşsem beni kaldıracak sadece onlar vardı.bu yüzden bir şey olsa hemen aileme muhtaç kalıyorum.kendim halledemiyorum.en ufak bir şey bile bana ağır geliyor.zamanla kendi ayaklarım üstünde durmayı da elbette öğreneceğim.küçükken babam ne oldu diye sorduğunda "bu çocuk beni itti" diyebilirdim.hadi yiyorsa şimdi de anlatsana baba beni üzdüler diye.olmuyor.babamla kanka gibi olmama rağmen "baba çok tatlı çocukmuş bu ya :d "diyebiliyorum ama yaşadıklarımı anlatamıyorum.İlkokulun ikinci sınıfında bir beyi seviyordum.o zaman bir çocuk nasıl sevebilirse o masumlukta sevmiştim beslenme çantamdaki yiyecekleri hep ona verirdim eve aç giderdim ama dünyanın en mutlu insanıydım.babam çocuğun doğum gününe beni zorla götürmüştü.gitmek istemiyordum saçımı bile babam yapmıştı.papatyalı balerin topuzuydu.bu günü asla unutmam.sadece beni çağırmıştı çocuk kızlardan.tek kız bendim. yanağımdan öperken nasıl mutluydum anlatamam.şimdi keşke her şey böyle masum olsa.artık her şeyin altında bir kötülük arayacak duruma geldim.ve asla da yanılmadım.ailem beni "sana taş atana sen ekmek at" felsefesiyle büyüttüğü için hep ezildim şimdiye kadar.hala annem bana sana kötülük edenleri boşver intikam falan da alma diyor.ben ise haksızlığa ve ezilmeye karşı eskisi gibi olmayacağımı söylüyorum.hayatımdaki herkesi sildim.tek bir insan bile yok.dolayısıyla üzgün değilim kırıcı insanlar yok.şu yaşıma kadar kimseyi kırmadım herkesi sevdim iyi davrandım.çünkü tam tersini asla yapamazdım buna alıştırıldım.şuan bile böyle.ama artık kimsem olmadığı için kimseden intikam almayı düşünmüyorum.daha iyi bir şey yapacağım.sizi görmezden geleceğim.her şeyi sildim herkesi.hayatım şuan baya iyi durumda.çünkü fesat insanlar yok etrafımda.üzülmüyorum her şey daha iyi olacak elbet.ben sadece çocukluğumu özledim.tek kırgınlığım keşke babamın bana almayı unuttuğu çikolata olsa.geçen gün eti karam bitter almış.ben de bitterden nefret ederim bunu biliyor ama inatla 1 ay boyunca bana bitter çikolata alıyor.baba sevmiyorum nolur alma artık diyorum.her seferinde "İyi sen yemiyosan ben yerim :d" diyo.adam aslında bana almış gibi görünüp kendine alıyor trollüyor beni ya :d evet prensesler gibiydim ben baba evinde hala öyleyim.benim sevmediğim seyleri alıyor sonra "sen bunu yemiyosun galiba ben yiyim mi" diyo tam bi şebek.babam çok yakışıklı bir insan 45 yaşında olmasına rağmen aşırı genç duruyor ve komik yani.hep onu kıskanırdım kadınlardan.sokak köpeklerini gizlice babamla eve alırdık annem izin vermezdi.son köpeğimizi bir başkasına verdikten sonra annem eve asla köpek almadı.babamla kanka gibiyiz.gizlice alıyoruz annem farkedince bizi bir güzel fırçalıyor biz de babamla sırıtıyoruz.babasına aşık olan bir kız örneğiyim evet.ama sanırım anne sevgim bir tık daha ağır basıyor.kaç kere ölmeyi istedim ve ailem için vazgeçtim.yemin ederim aile dünyanın en güzel varlığı.her haftasonu özel birlikteliğimiz oluyor.o kadar mutluyuz ki.allahım bozmasın inşallah.gerçekten hayatımda arkadaşım olmaması umrumda değil elbette ben de bir seyleri atlattığımda arkadaşlarım olacak ama suan yalnız kalmayı tercih ediyorum.telefonla ilgilenmiyorum bile.ailem bana yetiyor.burda anlatmak istediğim anne ve babanızın değerini bilin ve onlar hayattayken sevginizi gösterin.ve ailenize verdiğiniz değerin daha fazlasını kimseye vermeyin.

Yorumlar

wasp
wasp
1 yıl
sizin adınıza çok mutlu oldum. allah hiç bozmasın mutluluğunuzu neşenizi umarım. daha da iyi olacağına inanıyorum 😊
artemis
artemis
1 yıl
@Matrica canımsınn teşekkür ederimmm *,* aminn