onumarkamsobee
bu akşam fark ettim de cok cabuk sakinligimi kaybeden bir insan olmusum ben. özellikle yalnizken. ne ara böyle bir insan oldum acaba? ben böyle degildim.. kimin sarkisiydi bu? unuttum simdi.. her seyi unutur oldum zaten son zamanlarda. pismanliklarim var bu hayatta. biliyor musunu onlari unutamiyorum.. olmuyor. onlar gitmiyor. belki de en yakin pismanligimin atesi hala köz hale gelmedigi icin, simdilerde daha cok hisseder oldum eski pismanliklari. yapabilecegim bir sey yok. onlarla yasamayi öğrenmeliyim. elimden baska ne gelir? bir düğme yok ki beynimde istedigimde istedigim hatiralari silebilmemi saglayacak olan. bir hipnozun icinde degilim ki gereken kelime veya cümle söylendiği an pismanliklarimi unutayim. yoklar bunlar veya bunlara benzer seyler. ben varim. gecmisim var. simdim var ve... ve gelecegim var. sanirim var yani. nasil bir gelecek mi çocuk? hani biz savci olmak istiyoruz ya, olmusuz. sonra bir davadayiz. ama bak isimizi incelikle yapıyoruz. öyle telefon melefon kurcalamak yok dava görülürken. isimize bakacagiz anlayacağın. duygusuz çocuk. duygu namina bir sey kalmamis icimizde. suratimiz, atalarimizin dedigi gibi, mahkeme duvari. çoluk çocuk mu? bir es mi? hayir çocuk. yalnızız. ailemiz disinda kimsemiz yok. belki de onlari da kaybedecegiz teker teker o zamana kadar. kim bilebilir? evimiz de öyle cok biblolu degil. sevmiyoruz kabul et. ne kadar az süs esyasi, bizim icin o kadar iyi. öyle iste çocuk. aslinda su an fark ettim de bu gelecekte sen yoksun. yani duygusuzum diyorum, yalnizim diyorum. seni öldürmüşüm ben. geriye bir pismanlik daha eklemisim sanırım. ne dersin?

Yorumlar