onumarkamsobee
onumarkamsobee
bu gece de veda vaktim geldi sanırım. sabah sabah ders koymasalardı daha durabilirdim. bir de bu isin sabahi var. neden bu gece yıldız göremiyorum ben? gitmisler. açık değil miydi hava? yoksa ben farkina mi varamadim bulutlarin toplastiginin? gecen gece bir yildiz vardi. digerlerinden daha parlaktı. onu izlerken uyuyakaldigima dair bir seyler hatirliyorum. her zaman merak etmisimdir, "insanlar neden saatlerce oturup yildizlari izler?" diye. sanirim yildizlar bahane. o an yildizlari izlemiyorlar. hayallerinde canlandirdiklari seyi izliyorlar. izleye izleye ise doyamiyorlar. sonra düşünmeye itiyorlar kendilerini. yanip sönüyor yildizlar gibi kafasindakilerde. nereye kadar izleyecekler? en son birakip gidiyorlar. acaba neden romantik yildizlarin altinda olmak? ben mi odunum ki? neyse sacmalaya basladim. bana isime bakmami söyleyen insan, beni kendi islerine sokmaya çalıştı sanki. ne yapabilirim? "bi' bilmem ne ol git!" mi demeliyim? ne diyebilirim? dalga gecer gibi gelip iyi olup olmadigimi soran insana ne demeliyim? istemedigim apacik belliyken, devam eden insana ne demeliyim? illa kalp mi kirmali bazen? gercekten yapmali mi bunu? kalp kirmadan olmuyor degil mi bazi seyler? 'mutlaka ama mutlaka kalp kirarak halledilecek seyler" seklinde bir kategori var sanirim. ama oturmus baska yontemler ariyor insan bazen bu kategori icin de. neden illa ki kalp kirma gereksin? bu isin kolayina kacmaktir belki de. sabrederek, bekleyemez miyiz? cok zaman alir ama yavas yavas hal ve hareketlerimiz, sozlerimiz ile anlatamaz miyiz? bir denemek lazim..

Cevaplar