poseydon
poseydon
gece yatağa yattığımda beklerken dalmışım biraz. neyi bekliyordum ya da ne bekliyordum bilmiyorum ama bir beklenti içerisinde olduğumu hatırlıyorum. bu durum en çekindiğim, hep uzak durmaya çalıştığım bir durum. o uykuya daldığım sırada acı çektiğimi anımsadım uyanınca. o 1-2 saatlik uyku sırasında o kadar çok açıldı ki gözüm istemsiz, bir ara nerede olduğumu anlayamadım. gittiğini sandığım, üstesinden geldiğime inandığım her şey geri gelmeye mi başladı yoksa bu, bu başka bir şey mi onu da bilmiyorum. ancak tam olarak o zamanlarda ki gibi de hissetmiyorum. mesela evden çıkmak, hele ki okula gitmek istemiyorum hiç. daha ders saatine var ama gitmem de gerekiyor. bu yazıyı yazarken o kadar sık dalıp gittim ki bir yerlere, düşüncelerime yazmam çok üzün sürdü. şimdi elbet aklından geçenler olacaktır "neden yazıyorsun" diye. insan, yazmaya alışmış insan veya anlatacak kimsesi olmadığından yazmaya yönelmiş insan yazdıkça azda olsa rahatlıyor. hani belki çoğunuza da olmuştur. bazı zamanlar vardır, sadece bir tek şarkı dinleyerek geçirdiğiniz geceler, günler ve hatta bazen haftalar olur. şuan tam olarak öyle bir durumdayım. başka bir şarkı açacak olsam, kabullenemiyor, benimseyemiyorum o anda ve en önemlisi de dinleyemiyorum bile. dün okuldan çıktığımdan itibaren aynı şarkıyı dinliyorum. zaten çok sevdiğim bir şarkıdır. aaron-lili şarkısı. hepinize huzurlu günler diliyorum. kendinize iyi davranın. sanırım en önemlisi de bu.

Cevaplar

anonim
anonim
xcvxcvxcvxcvxcvxcv
josefin
josefin
you know there’s still a place for people like us ... defalarca bıkmadan dinlenmelik harika parça. onu dinlerken timothy victor - this is my city şarkısını da çok sarardim. midlake ve songs ohia gruplarını tavsiye ederim. su sıralar takılı kaldığım ben harper - alone ..
poseydon
poseydon
@josefin teşekkürler onerilerin için dinleyeceğim mutlaka