poseydon
poseydon
bu yazıyı yaklaşık iki hafta önce yazdım. şimdi biraz daha iyi hissetsem de ne tuhaftır ki bu ve buna benzer durumlar bende sürekli bir var olma durumunda. ancak her şeye rağmen daha iyiyim. neden paylaştığımı bile bilmiyorum. ve yazım İşte kelimesi ile başlıyor. İşte yıldızlar, işte ay, işte gökyüzü, işte karanlık, işte. İşte ben. oturuyorum, hiçbir yere kımıldamıyorum. yalnız kendime geliyor gidiyorum ara sıra. sanki böyle otursam hep her yere yetişeceğim ama hiçbir yere gitmeyecekmişim gibi. hem neden gideyim ki. hiçbir şey yapmadım ve sanırım yeni bir renk buldum. karanlığın sesi rengi. olmadı mi? bence oldu. hem neden olmasın ki oldu işte. kim ne derse ne yaparsa ne düşünürse nasıl itham ederse etsin böyle bir düşünce ve buluş gibi bir şey işte. nefes alırken zorlanıyorum artık ve hayret ediyorum bugüne kadar nasıl rahat rahat solumuşum havayı diye. bir şeyler fazla bedenimde. bir yerlerim acıyor sürekli. ağrı değil bu acı. bazen tuhaf bir şey oluyor bedenimde, ne olduğunu bilmiyorum ancak acı ile ağrı karışımı ikisinden de daha güçlü daha baskın, daha ezici bir şey. böyle zamanlar nefes bile alamıyorum. aldığım her nefes sanki yerin dibine sürüklüyor beni. sanırım sürekli bir gidiciyim ben. nereye bilmiyorum. ama hiç iyi bir yermiş gibi de hissetmiyorum. üşümüyorum artık, yemiyorum pek bir şey, yalnız bazen çok düşünürken bazen de hiç düşünmüyorum ama sürekli ve fazlasıyla hissediyorum her şeyi ve bu çok ağır bir şey. sanki evrenin tüm kütlesi kadar ve bütün çarpıklığıyla durmuyor durduğu yerde, sürekli farklı yerlerden bastırıyor, sanki yenmek istercesine, ağırlığını hissettirmek istercesine. ne yapıyorum, ne yaptım, neden yaptım, kime yaptım bilmiyorum. tek düze gibi bir şey oldu bu yaşamak. yaşıyor muyuz en büyük çelişki de, en büyük gizem de bu sanırım. hepsi bu kadar mi elbet değil. ne yazsam, nasıl yazsam bilmiyorum. arka arkaya bitiyorum sürekli. sürekli azalan ve hiç bitmeyen ve yandıkça köz dahi olamayan sadece tozlardan ibaret bir madde gibiyim. bir şey var ki kafamı kaldırıp sürekli gökyüzüne bakıyor anlamlar katmaya çalışıyorum gökteki her şeye. neden bilmem ki. bunu geceleri yapıyorum. gündüzleri pek ilgilendirmiyor sanki beni. bunun da nedenini bilmiyorum. daha güzel ve acısız bir sabah bulutlu ve güneşli deniz kenarında bulunmak isteği ile iyi geceler.

Cevaplar