poseydon
poseydon
kitap okudum yine bugün çoğunlukla ve günüm genel olarak iyi geçti. mesela hislerimde, duygularımda ve düşüncelerimde boğulmadım bugün. biraz şiir okudum. bir kaç bir şey yazdım. şuan karanlıkta oturuyorum. yağmurun sesi ile birlikte evgeny grinko-valse dinliyorum. ve biraz huzur buldum ve buluyorum bu durumda. yağmurun sesi ve tıkırtıları düşüyor üzerime. ne tuhaf, sokaktan geçen ve gökyüzünden düşen her sesi duyuyor gibiyim. ya da öyle hissediyorum ya da duyduğumu mu düşünüyorum yoksa sadece. ne kadar çelişkili bir cümle kendi içimde ve kendi içimde. bu gece uyuyabilirsem daha hizurlu uyuyacağım sanırım ve sabahta erken kalkacağım. bunlar sadece yapmak istediklerim ve nedense yaptıklarım da yapacaklarımla bir çelişki içinde. tüm çelişik durumlar içinde yaşıyorum, ne iyi. İyi mi? İyidir herhalde. neden olmasın ki. zaten yaşadıklarımız ne kadar kötü de olsa sonuçta yaşanmış daha doğrusu yaşadık bir şekilde onları ve kötü de olsalar iyi anamaz mıyız onları. sanırım bunu yapabiliriz bir şekilde. belki biraz zorlanırız, belki çok kolay yaparız bunu ama yaparız işte. yağmurun ve tıkırtılarının da yardımı ile huzurlu geceler.

Cevaplar