themuallim
themuallim
göğün katbekat üstündeki hayallerimiz elbet bir yerde ufukla birleşiyor ve gün de oradan doğuyor. yeni gün, yeni umut ve tabii ki yeni gerçekler. gerçekler dedim de, aslında biraz omuzlarımızdaki yükü azaltmak için yazıyoruz. en çok da bu saatlerde. karanlığımıza karşı koyabilmek için perdeyi sonuna kadar açıp ay ışığından medet umuyoruz bazen. ritüellerin dışına atılan en ufak bir adım bile birçok şeyi altüst edebiliyor, belirgin dediğimiz çizgilerimizin varlığından bihaber şekilde yıllardır ördüğümüz duvarlar üzerimize enkaz gibi çökebiliyor. sanıyorum ki çoğu şey yine eksik kalacak, telefon ışığı gözümü acıtmaya başladı çünkü. tekrar 'neyse' deyip kelimelerimi yutma zamanı. geceniz aydın olsun:) bir de çok başarılar diliyorum.

Cevaplar