onumarkamsobee
onumarkamsobee
yaklaşık bir iki saat önce aklıma çok ama çok değer verdiğim birini getirecek bir sey oldu. sadece bir ilkokulun olk gün anisi yapti bunu bana. hala etkisinden kurtulamadim. aniyi yazmaya başlarken hicbir seyim yoktu fakat ortalarinda önümü göremez oldum gözlerimde biriken yaşlardan. sonra olan oldu. ben hıçkırıklara boğuldum. 10 yıl... dile kolay 10 yil gecti ben onu kaybedeli. ben onun topraga gidisini göreli 10 yıl geçti. hala doluyor gözlerim. hala ilk günkü gibi sevgisini de acısını da hissediyorum. hala ağlıyorum onunla ilgili bir seyden bahsederken. istemsizce oluyor bu. yine oldu işte. su yaziyi yazarken oldu. yine kaybediyorum kendimi. kendimi kontrol edisimle gurur duyan ben, su anda yitirdim kontrolümü. zaman ilac degil cogu seye. zaman acini senden alip gitmiyor. zaman o aciyi hafifletmiyor da. nerede ulan bu zamanin ilac hali hani? canim yaniyor. özlüyorum. ben gecmisimi istiyorum. ben cocuk halimi istiyorum. ben anneannemli olan zamanlarımı istiyorum. bana o zamanlari kim verecek? ya da ne verecek? nasil verecek? beni alsin gitsinler, olmaz mi? mezarinin basina gecip aglamak istiyorum. ailem üzülmesin diye gıkımı çıkaramıyorum. biriyle konusmak istiyorum. ben canım sıkkınken teyzemi ararim. arayamiyorum. anneannemle hastane hastane dolasan oydu çünkü. 10 yil öncesine kadar onunla yasayan oydu. aslinda ikimizdik. aslinda biz anneannem, teyzem ve ben olarak bir evin icinde yasardik. simdi ne oldu? yok! evin reisi yok! kimseye bunu tekrar hatırlatmak istemedigim icin arayamiyorum evi. su halimi bilip de üzülsünler istemiyorum. bir de buna kafayi taksinlar istemiyorum. teyzelerimden birinin iki göğsünden de parca almislar. kanser riski var sanirim. bu da getirdi aklima anneannemi. her sey lanet olasica bir kist yüzünden basladi! aslinda lanet bir yanlis ilac yüzünden! ben susayim artik. neler sacmaladim bilmiyorum. ama zaman ilac degil biliyorum. ben uyuamak istiyorum. bir kere daha gösterseler onu bana ne olurdu? benim korkakligim yüzünden göremedim onu. o cenaze yikama aracina giremedim! kendimden nefret ediyorum!

Cevaplar

Rıza Kaan Tangöze
Rıza Kaan Tangöze
başın sağolsun. 17 senelik arkadaşımın cenazesini ambulansa taşıdım ben inan bana ne acısı geçiyor nede giden geri geliyor anılardan başka hiç bi şey kalmıyor geriye
onumarkamsobee
onumarkamsobee
senin de başın sağ olsun. evet öyle oluyor.