dakoh
dakoh
eski günlerin hatrını düşünmeden aptalca sırt çevirdiğim insanların beni artık hayatlarında istememeleri kadar doğal bir şey yok değil mi? ama yine de acıtıyor be. kaybettiğim ve geri kazanmaya çalıştığım tonla şey var ve bazılarına ulaşamayacağımı biliyor olmak canımı acıtıyor. hatasını kabullenmiş, ama üzülmeden edemeyen biri oldum. bu kadar sevilirken bu kadar nefret edilen birine dönüşmüş olmam acınası. görünen o ki gerçekten acınası haldeyim. ama kimsenin bana acımasına ya da adıma üzülmesine müsaade edemem. yalnız başıma buradayım, yalnız başıma buradan gideceğim , emin olduğum tek şey bu. neyse, hepinize bir tavsiye vereyim, size gerçekten iyi hissettiren insanlara hiçkimse için sırtınızı dönmeyin. bazı şeylerin değerini kaybetmeden bilirsiniz ama hayatınızda nice yer kapladığını o bazı şeyler bavullarını toplayıp gitmeden anlayamazsınız. anlamaya çalışın yalnızca. o zaman bir şarkı dinleyelim hep beraber. "eğer bir milyon mil ötede yeniden başlayabilseydim, kendimi tutardım, bir yolunu bulurdum." diyelim. johnny cash ustadan hurt adlı parça gönüllerinize dokunsun. mutlu geceler dilerim didikıdıcılar 🙌

Cevaplar