hiperkrat
hiperkrat
hepimiz zihnimizin hapishanesinde mahkum değil miyiz? yarım kalmış hikayeler, itiraf edilememiş cümleler, kabuk bağlamayan yaralar ve daha nicesi. en olmadık şeyleri saklamıyor muyuz "zihin/anılar/gereksizler" dosyamızda? saklıyoruz. güvenimiz kalmıyor söylenen sözlere ve hep de haklı çıkıyoruz, haksız çıkmak için dua ederken. peki neden? tüm bunların sebebi olgunlaşmak mı? belki ben çocuk kalmak istiyorum, olamaz mı? (demek ki bu yüzden hala 'cicibebe' yiyorum. her neyse...) size tavsiyem hep bir şüphe bırakın ilişkilerinizde "bekliyordum zaten, yıkılmadım." demek için. ve umudunuzu kaybetmeyin. tahliye is coming 😊 🙋

Cevaplar