artemis
artemis
1 yıl
bu saate kadar annemle oturup dertleştim kadın sabah nasıl işe gidecek acaba. bu dünyadaki tek servetim annem. ağlayarak yazıyorum bu kelimeleri.çünkü onu çok seviyorum. tam 83 tane hap vardı içmek istiyordum çok zor durumdayım intiharın eşiğine geldim. ona bunu söyledim konuştuk. böyle odama baktım "ben ölürsem bunları naparsın" dedim. yakarım dedi."ne biçim annesin insan bakar bakar koklar beni hatırlar git küstüm şuan" dedim. bu hayata benim için katlandığından bahsetti ve ağladı.bazen onu ağlarken görüyordum. annemin yaşama sebebi benim. onun tek çocuğuyum. benim de bu hayata katlanma sebebim annem.21 yaşıma kadar dizinin dibinde büyüdüm. annem çocuk gibidir.  dış görünüş olarak bile kardeş gibi duruyoruz. bi karamelli çikolata sevdası var alırsanız dünyanın en mutlu insanı oluyor canımın içi ya. bugün beni sevdiğini bir kez daha anladım.yemin ederim ben böyle bir güzelliği bırakap ölemem dedim. kafaya koymuştum ona son kez baktım dokundum ama onu asla bırakamam. bırakmayacağım. sen benim tutunacak tek dalımsın.allah seni başımdan eksik etmesin

Yorumlar

nemesis
nemesis
1 yıl
biraz dirayetli olun ya nedir bu ota b4ka dayanamayıp intihara meyillenmek.İnsanlar nekadar zor şartlarda hayatlarını sürdürmeye çalışıyorlar.dünyada en çok anti-depresan ilaçları kullanılan ülkelerden biriyiz.birazda kendi alanımızın dışına çıkıp bizi sevenleri düşünsek ne güzel olur.egomuzuda yüksek bir kuleden aşağı salıversekte bir daha ihtiyacımız kalmasa tamamdır bu iş... @artemis
artemis
artemis
1 yıl
@52hertz haklısın ama konu sınav falan olunca dayanacak gücüm olmuyor.dediklerini dinleyeceğim sağol. @nemesis bunun egoyla bir ilgisi yok.acı çekene göredir hiç düşünmedin sanırım.sana basit olan sey benim hayatımın tamamını kaplıyor.annemi düşündüğüm için şuan burdayım.benim acımın büyük mü küçük mü olduğunu sorgulamak biraz saçma olur. tamam haklısın ama yani biz başkalarını göreceğiz onların bizden daha mutsuz, daha acılı olduğunu gördüğümüz için sırf, kendi mutsuzluğumuzun küçük olduğunu düşünüp mutlu mu olacağız yani.bu hastalıklı bir fikir değil de ne? üzüleceğimiz şeylerin sıralı tam listesi var da ben mi listenin dışına taşıyorum anlamadım ki. benim bildiğim, insan üzülür yani. otobüsü kaçırdığına üzülür bazen, bazen en sevdiğinin ölümüne; bazen telefonu bozulur üzülür işte ya,kime ne ki? mantık aranmaz yani o an, o üzüldüğü şeye. hele üzülürken düşünmez bile "yahu ben buna üzülüyorum ama bir dakika ya bu üzülmeye değer bir şey miydi" diye. dert çekene göredir dediğim gibi ama yine de haklısın geride bıraktığımızı düşünmüyoruz o an.kafama yeni dank etti