poseydon
poseydon
kalk dedim kalk ve şu görüntüye bak olmuş mu bu hiç bu şekilde. sırıtarak cevap verdi ben bunları kullanıyorum sen asıl diğer görüntü kirliliklerine bak. baktım hepsi koskocaman bir kirlilik, temizlemekle bitmeyecek ve asla sonu olmayan bir kirlilik. durdum ve bir şey demedim. ne diyecektim ki ne laftan anlıyorlar ne de hal den. sonra üstleri ne basa basa geçmeye başladım. sonu yok gibiydi, asla bitmeyecek gibiydi. ne vardı ben de onlar gibi gamsız bir mahluk olsam da böyle şeyleri kendime dert etmezsem. hem zaten hiçbirini çözemiyordum ama nedense uğraşmaktan da vazgeçemiyordum. hala yürüdüğümü fark ettim o pisliklerin üstünde ve hala sonu görünmüyordu. durdum attığım son adımın denk geldiği yerde öylece durdum ve kafami kaldırdım yıldızların görünmediği puslu gökyüzüne. galiba yer yüzündeki bu kirlilik oraya kadar ulaşmıştı ve ben bu duruma bir kez daha olanca gücümle dertlenmiştim. neden boyle oluyor ve olmaya devam ediyordu. hala gökyüzüne bakmaya devam ediyordum bir yıldız görmeyi beklercesine ama yoktu işte o kadar uzağı ben mi göremiyordum yoksa gerçekten mi görünmüyordu bilemedim. saate bakmak geldi aklima baktım. o şekilde 16 dakika beklemişim bir yıldızı. ama nedense sanki görünmesini değil de yanıma gelmesini beklemişim gibi bir his. bir kaç adım daha attığımı fark ettim ve sanki adımların da sonu gelmiyor gibiydi. biraz dinleneyim diye düşündüm, hiç olmazsa biraz dinleneyim. ama yorulmamıştım ki hiç, neden dinlenecektim. galiba artık vaz geçmiştim ya da oyle olduğunu sanmaya baslamisligimin etkisine kapılmıştım. tam olarak ne olduğunu bilmiyorum ya da nasıl olduğunu ama biraz ileride bir çırpıda gidemeyeceğim kadar ileride oraya bir ışık düştü. ben bakakalmıştım bu durum karşısında. zaten kim olsa baka kalırdı. biraz daha durdum, ışıkta durdu ben durdukça o da duruyor gibiydi. dayanamadım kosmaya başladım. ama bitmek bilmiyordu aramızdaki mesafe. sanki ben yaklaştıkça o uzaklaşıyor gibi bir durum. en son, son bir çırpınışla zıpladım. bu defada bir uçaktaymış gibi yere düşmek bilmiyor ancak iyice mesafeyi kapatmaya başlamıştım. çok yaklaşmıştım ama biraz dinlenecektim bu defa yorulmuştum. oturacak bir yer aradım bulamadım. olduğum yere oturuverdim. rahat edemedim ve kalktım ve yürümeye devam ettim. ardından biraz koştum ve artık ışık gitmişti, yetişememiştim. ama olsun o ışığın düştüğü yer ya da hedeflediği yer bütün kirlilikten arınmıştı. cok büyük bir alan da hiçbir sey yoktu. oturdum yere ve beklemeye başladım. neyi yada neden beklediğimi bilmeden sadece oturuyor bazen gözlerimi kapatıyor ama sanki bkr şeyleri kaçırıyormuş gibi bu anlarda hemen tekrar açıyordum. o sırada biri geldi, selam verdi, yanıma oturdu, bi sigara yaktı bana da uzattı, kabul ettim. ne tarafa diye sordu. oraya dedim gökyüzünü göstererek. İyi dedi ayni yere gidiyormuşuz. ne kadar zamandır buradasın diye ekledi. oldu biraz dedim. birazdan gelir vasıta dedi. şaşkınlık, heyecan, mutluluk ve ne yapacağını ne diyeceğini bilmyen bir eda ile dona kaldım. kafami kaldirip baktım yerden göğe ve acaba son kez mi bakıyorum diye sordum kendi kendime içimden. evet dedi yanimdaki adam. düşüncelerime düşüncelerimde mi cevap veriyordu. hayir dedi sesli bir sekilde bir an biraz ürktüm bu adamdan ama yaninda oturmaya devam ettim. döndü o karanlık ve parlak gözleriyle beni süzdükten sonra kafasını aşağı yukarı bir selamlama şeklinde salladı. sonra bir sigara daha uzatti ve bunu da bitirince gelecek. aldim hemen ve hic tereddut etmeden yakacaktim sigarayı ateş yoktu. anlamis olacakki uzatti cakmagini hemen yaktim tereddutsuz. bana uzun uzun bakti hic mi korkmuyorsun dedi. hem arkanda bıraktıkların ne olacak. arkamda bir avuç çöpten baska ne var ki dedim. ve onlari o kadar da onemsemiyor hatta benimsemiyordum bile. çünkü o çöpler bile aslında bana ait değildi.

Cevaplar

anonim
anonim
anlattıklarını cidden anlamak istiyorum ama anlayamıyorum çoğunu kaç kere okuyorum bazen bi cümleyi neler hissederek yaziyosun kim bilir sen
poseydon
poseydon
o kadar çok şey hissediyorum ki bazen bazı hissettiklerimi unutuyorum ama varlığını daima hissediyorum @anonim_bayan
anonim
anonim
mesela bu yazını yazarken ne hissederek yazdın çok karıştı bende olaylar okuyunca gerçi genel olarak bu tarz yazıyosun ama @poseydon
artemis👑
artemis👑
bu yazdıklarını anlayan tek ben mi varım acaba?belki de anladığımı sanıyorum neyse gamsız olmayı ben de isterdim.ama olmuyor.bu arada bu mesajına olan yorumum vardı ama yazmayacağım.kendine dikkat et *,* çok dikkat et
poseydon
poseydon
@anonim_bayan hissettiklerim kolay dile getirebileceğim şeyler değil. en iyi bu şekilde ve bu kadar anlatabiliyorum sanırım. @artemis teşekkürler sen de kendine dikkat et ve yorumunu da merak etmedim değil