anonim
mutsuz olduğum bir şehirde mutsuz olduğum bir bölüm okuyorum. ailem başarabileceğimi düşünüyor ve okulu bırakmama karşı geliyor. üç senedir burdayım ve üç senedir mutsuzum. burada olmaktan nefret ediyorum. bir insan kendi memleketinden soğur mu? soğuyor işte.. ailemin, arkadaşlarımın yanına dönmek istiyorum. derslerin hiç birine çalışasım gelmiyor. şimdiye kadar girdiğim 7 sınavdan açıklanan 6inin 4ü büt ve yarın ki iki sınava da bu hafta ki diğer 4 sınava da çalışmadım. mezun olma hevesiyle de olsa insan biraz çalışır derslerine sınavlarına. ama bende mezun olma isteği de yok umudu da. sadece burdan bir an önce gitmek istiyorum. kabul ediyorum ki şimdiye kadar üniversitede öğrendiklerim bana bir çok şey kattı, güzel şeyler. ama her sınav haftası aynı duyguları yaşamaktan aynı üzüntü keder stres veya her neyse bunları yaşamaktan yoruldum. ama elimden de bir şey gelmiyor. bunları burada yazmamın da bir faydası olmayacak ama yazdım işte. hayırlı geceler..

Yorumlar

anonim
okulu bırakıp gitmek istiyorum. öğrenmenin en temel ilkesi istemektir. İstemedikten sonra öğrenilmiyor. ezberlersin sonav için sonra geri unutursun. ama ezberim de yok olmuyor işte ama elimden bişe de gelmiyor