artemis
artemis
1 yıl
bu kadar kalabalık içerisinde seni fark etmeden bunca yıl nasıl yaşamış olduğumu tartışabiliriz mesela. bunca yıl sana hiç değmeden,nasıl bunca yıl biriktirdiğimi tartışabiliriz. bu öyle bir şey ki senin yanında bütün insanlık kenarda köşede kalıyor, hepsi anlamdan yoksun. senin karşında ben bile anlamsız kalıyorum. karşında papatyalar bile boynunu büküyor. sana içimi açtıkça içimden bir deniz çıkıyor,sana dökülüyorum. senin içini açtıkça gözlerim kocaman oluyor, emekleyen bir bebeğin heyecanıyla dinliyorum, bazen hüzünlü oluyor bazen hüzünsüz. bak ben şimdi sana bir dünya çizeceğim, seni kenara koyacağım, içini boyayacağım, yeşiller maviler morlar-bazen siyahlar. kendimi de bir yerlere sıkıştıracağım ve sana bu gezegen üzerinde bir şeyleri paylaşmak isteği duyduğum tek insanın sen olduğunu anlatacağım.umarım anlatırım. anlatamazsam da sen anlarsın çünkü konuşmadan bile anlıyorsun beni, ben yine de anlatacağım.ne tuzsuz şeydi şu dünya be.geldin, buldun, şenlendirdin, insan ettin beni.

Yorumlar