poseydon
poseydon
bir bulutun ardında bir yıldız gördüm ya da gördüğümü sandım. sanırım ben daha bir çok şey sandım kendimi, hayatı, insanları, düşünceleri, düşleri ve geriye kalan bütün önemli ve önemsiz şeyleri kim bilir ne sandım. "sanmak" ne tehlikeli bir kelime tıpkı diğer kelimeler gibi. ağzımızdan çıktığında geri almak istediğimiz, daha düşünürken pişman olduğumuz tüm kelimeler gibi. ne diyordum, bir bulutun ardında bir yıldız gördüm ya da gördüğümü sandım. peki yıldız bulutun önünde olamaz mıydı ve eğer bulutun arkasında ise ben nasıl gördüm bu yıldızı? belki gerçekten sandım bunu. olmayan yıldızı olmayan bulutun ardında gördüm olmayan ve asla yaşayamadığım gecede ve gecenin karanlığında. bazen düşünüyorum da acaba sokak lambası da mı yok veya hiç olmamış. sonra iç sesim o küçümseyici ses tonuyla onu hep görüyorsun gece ve gündüz hatta bazen gündüzleri bile yanıyor. peki diyorum hatama ve bu saçma sorumun cevabına aldırmadan neden gündüzleri de yanıyor? İç sesim bu soruma cevap vermiyor ve artık bir şey keşfettim; iç sesim sustuğunda bir şair ya da bir yazar konuşma vakti gelmiştir. ve iç sesim bu gece pek bir sessiz tıpkı gece gibi ve asla yaşayamadığımız karanlığı gibi ve yakamadığım son sigaranın dumanı gibi uzaklaşırken benden ve buna rağmen sinerken kokusu üzerime sanırım düşünme vakti gelmiştir neden bu kadar düşündüğümüzü. güzel bir gece geçirmeniz dileği ile mutlu, kutlu ve hayırlı ramazan lar.

Cevaplar

amphitrite
amphitrite
artık bu gönderinin altını kirletsek olur mu 😊 @poseydon